آخرین نفسهای یک پیوند عاطفی

صدای گرومب همسایه ها را لب پنجره می کشد. این سینی چای است که وسط حیاط پرت شده و پشت بند آن صدای داد و بیدادی است که از پنجره دست راستی آپارتمان همکف به حیاط می آید. - مرده شوی چای دم کردنت را ببرد. این چای که یخ است! چای صبحانه را بعدازظهر برای من می آوری؟ - و بعد از این صدای فریاد که با طنین و بم ادا می شود، صدایی نازک و زنانه همراه با جیغ جواب می دهد: مرده شوی خودت را ببرد با این اخلاق افتضاح. وقتی جلوی همه می گویی زنم بی سلیقه است این هم از سرت زیاد است. - بله حالا همسایه ها هم دیگر می دانند که دلیل این صدای گرومب تلافی بدگویی های آقا، جلوی فک و فامیل بوده است نه بمب و خمپاره ...