پرسه در خانه همسایه

سفرنامه نویسی را یکی از سبک های ادبی که در آن شخصی که به سرزمین های دیگر سفر کرده، دیده ها، شنیده ها، تجربه ها، رخدادها و حتی احساساتش را درباره آنچه دیده و برای آگاه کردن دیگران در قالب کتابی می نویسد ؛ گفته اند. اگر از سفرنامه های قدیمی که حاوی اطلاعات تاریخی است بگذریم ، این سوال پیش می آید که چه چیز باعث می شود تا مخاطبی انگیزه پیدا کند و سفرنامه ای را که دیده ها و شنیده های یک نفر در آن است را بخواند. علاوه بر کنجکاویهای فردی ، یک علت اجتماعی را هم می توان برشمرد. سفرنامه نویسی موفق است که از لاک خاطره نگاری فردی بیرون بیایید و به دنیای «خاطره جمعی» مخاطبانش قدم بگذارد ...