اواسط قرن نوزدهم متعلق به مکزیک بود، ولی امریکایی ها آن را به زور گرفتند. در تلگراف سفیر آلمان در مکزیک به زیمرمان نوشته شده بود: شما مکزیک را وادار به اعلان جنگ به امریکا کنید که ما تگزاس را می خواهیم تا امریکایی ها وارد جنگ شوند. اگر این اتفاق بیفتد، ما همه جور کمکی به مکزیک خواهیم کرد . انگلیسی ها از طریق پایگاه های جاسوسی که میان اروپا و امریکا داشتند این تلگراف را شنود کردند و به اطلاع دولت
با موفقیت های جنگی بویراحمدی ها در جنگ دورگ دهنو (دورگ مدین)، و شکست سهمگین دولتی ها، اقتدار رزمی و دفاعی ایل بویراحمد، بسیار بالا رفت. به نظر می رسد تا سال 1309 رضاشاه و نظامیانش، اجازه و قدرت حضور در بویراحمد را نیافته اند. ایل بویراحمد، نیز در طی نزدیک به دو سال از نیمه دوم 1307 تا نیمه اول 1309 کمترین رویارویی را با دولتیان داشته است. تنها مورد ضبط شده، حضور عده ای از جنگجویان بویراحمدی، به
خان فروغی (ذکاء الملک) وزیران خود را به این شرح معرفی کرد: حسین دادگر (عدل الملک) وزیر داخله، حسن مشار (مشار الملک) وزیر خارجه، امیرلشکر عبدالله امیر طهماسبی وزیر جنگ، مرتضی قلی بیات وزیر مالیه، جعفرقلی اسعد (سردار اسعد) وزیر پست و تلگراف، علی اکبر داور وزیر فوائد عامه و تجارت، یوسف مشار (مشار اعظم) کفیل وزارت معارف، میرزا محمود جم (مدیرالملک) معاون رییس الوزرا. 28 آبان 1311