احمد آقا که اخیرا به رحمت خدا رفتند دستگیر شدم. آن زمان هنوز کمیته ضد خرابکاری تشکیل نشده بود. ما به همراه هم به بند زندانیان سیاسی رفتیم و در سال 48 از زندان آزاد شدیم. آن روز ها ضرورت داشتن تحصیلات عالیه برایم روشن بود. بیشتر مبارزان تحصیل کرده بودند و اتفاقا حضور در دانشگاه نیز باعث می شد بیش از پیش به نقصان ها پی ببرند و روحیه اعتراض در آنها زنده شود. به رغم مخالفت های ساواک در آزمون شرکت کردم
گویم که برای اینکه به اینجا نرسیم، بسیار تلاش کردم ،ولی متاسفانه کسانی بودند که گوش ندادند. ما در طول قرن ها فجایعی را پشت سرگذاشتیم و هدف ما بهبود شرایط زندگی مردم و پایه گذاری اقتصادمان و همکاری با همسایگانمان و قرار گرفتن به عنوان نقطه تماس و ترقی و پیشرفت بود، ولی به نظر می رسد که دشمنان ما همچنان اسیر سوء نیت ها هستند و باید با آنها مقابله کرد. * آیا مجددا" به ایفای نقش
. یکی هم ارتباط با سپاسی برایشان خیلی مهم بود. مخصوصا این که از جانب من هم نتوانستند خط و ربطی پیدا کنند به خاطر این تلافی کردند و حبس ابد دادند که الحمدلله با پیروزی انقلاب من هم آزاد شدم. اگر انقلاب نبود معلوم نبود تا کی ادامه پیدا می کرد. آن مو قع هم که دستگیر شدم سال پنجم دانشگاه بودم. بعد از آزادی برگشتم دانشگاه و دوره پزشکی تمام شد. بعد آمدم تخصص چشم و بیمارستان فارابی و دانشگاه تهران ماندم