وحدت تأکید داشته و از تفرقه نهی می کردند. حضرت علی علیه السلام در برابر تفکر خوارج که همه امت اسلامی را کافر و واجب القتل می دانستند و به اسم خلوص در دین به کشتار مسلمین دست می زدند و خود را اسلام خالص می دانستند و همه مسلمین را تکفیر می کردند، در خطبه 127 نهج البلاغه چنین خاطرنشان می سازند که از تفرقه بپرهیزید، از تکفیر مسلمین دست بردارید و از دعوت به شعار کشتار مسلمین خودداری کنید و از افراط و
تُقاتِهِ وَ لا تَمُوتُنَّ إِلاَّ وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُون ای مؤمنان! تقوای خدا را پیشه کنید و حق تقوا را به جا بیاورید و نمیرید، مگر این که مسلم باشید. ما از کلمه تقوا، دوری از گناه را برداشت می کنیم، این، صحیح است، امّا تقوای حقیقی و بزرگ را در آیه بعدی توضیح می دهد که همان اعتصام به حبل الله، وحدت و پرهیز از تفرقه است. می فرماید: وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمیعاً وَ لا تَفَرَّقُوا
کند . "اَللَّهُمَّ إِنَّا نَشْکُو إِلَیْکَ فَقْدَ نَبِیِّنَا صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ غَیْبَةَ وَلِیِّنَا؛ خدایا! ما شکایت به درگاهت می کنیم از نبودن پیامبرمان که درود تو بر او و آلش باد! و از غیبت ولیّ مان." حضرت مهدی(ع) مشترکات فراوانی با جدّ بزرگوارشان رسول خدا(ص) دارند که در این مقاله سعی شده به بیان گوشه هایی از پیوندها و اوصاف مشترک این دو بزرگوار پرداخته شود
است. آشکارسازی چنین گروهی برای مسلمانان مدینه، بسیار اهمیت دارد. گروه منافقان در پنهان کاری و مخفی ماندن باورهای باطنی شان مهارت بالایی دارند. ازاین رو، شناخت چنین افرادی، نه تنها برای مسلمانان؛ بلکه برای رسول خدا(ص) نیز دشوار است. قرآن کریم، خطاب به آن حضرت از وجود چنین گروهی از میان اعراب بادیه نشین اطراف مدینه و از میان اهل مدینه، خبر داده که آنها را نمی شناسی، ولی ما آنها را می شناسیم و به زودی
باجتماعهم علی باطلهم و تفرقکم عن حقکم و بمعصیتکم إمامکم فی الحق و طاعتهم إمامهم فی الباطل. امام علی ( علیه السلام) می فرماید: .. بخدا سوگند! گمان دارم اینان قدرت را از شما بگیرند، زیرا آنان بر باطل خویش، وحدت دارند و شما در حق خود پراکنده اید، آنان از رهبر خود در مسیر باطل اطاعت می کنند و شما از رهبر خود در راه حق فرمان نمی برید. نهج البلاغه، خطبه .25 اختلاف، آفت اندیشه قال