نوعی تحقّق وجودی برای نفس و نوعی نورانیت برای انسان می داند. (همو، 1368: 3 / 295 292) ایشان معتقد است که علم و وجود مساوق با یکدیگرند، همان گونه که وحدت و شیئیت مساوق با وجودند. (جوادی آملی، 1372: 18) در بعضی مراتب هستی نظیر وجودات مادّی، چون وجود آنها در مرتبه ای بسیار ضعیف است و ازطرفی علم چیزی جز حضور نیست، شهود و حضور در آنها بسیار ضعیف است. بنابراین چون علم عین وجود است همان گونه که وجود