روزنامه ابتکار در گفت وگو با عباس اعتمادی باستان شناس نوشت: در سن 13 سالگی با پدرم به طرف شوش دانیال رفتیم و با دکتر گریشمن فرانسوی آشنا شدیم و از آنجا به ایوان کرخه رفتیم و از آنجا به شوش و از شوش به چغازنبیل رفتیم. در ادامه در گزیده ای از این گفت وگو می خوانیم: اینجا سیَلک است، شهر سفال و پیاله سازی. می گویند کاشانی ها به سفال شکسته سیاله می گویند، سیاله بر وزن پیاله؛ و از آنجا است
شهر از بین رفته است. ساکنان این شهر ستاره و ماه پرست بوده اند و اینجایی که ایستاده ایم معبدشان بوده است. این منطقه قرار بود چندین سال پیش از انقلاب اکتشاف شود ولی سال ها به دلایل گوناگون به تأخیر افتاد و در نهایت در دهه 80 اکتشافات آغاز شد و مشخص شد اهالی این شهر موفق به کشف آهن شده اند. رسولیان به سوراخ هایی که روی سنگ افراشت ها قرار دارد اشاره می کند، سوراخ هایی که در نگاه اول
از آنها استفاده کند. همراه با او به قسمت های دیگری از محوطه می رویم. کمی پایین تر از معبد، غار کوچکی قرار دارد که به گفته راهنمای این موزه - شهر جایی بوده که مردم برای ورود به معبد باید در آن غسل می کرده اند و با ظاهری تمیز و آب به سر و رو زده وارد می شده اند.کاشت درخت انگور در 5 هزار و 600 سال پیش در شهر یری از دیگر عجایب این شهر است. برخی از باستان شناسانی که از این مجموعه بازدید کرده اند
البته نام این شهر در بین خود آذری ها اورمی نامیده می شود. ارومیه که در 20 کیلومتری دریاچه ارومیه واقع شده است و ارتفاع آن از آب های آزاد به 1332 متر می رسد در دشت ارومیه قرار گرفته و دور تا دور آن نیز با کوه هایی چون کوه ماه، کوه علی ایمان، کوه سیر ، کوه جهودها و کوه چهل مر شهیددان احاطه شده است. شهر ارومیه زمستانی بس سرد دارد و تقریبا وجود یخبندان در چهار ماه از سال در این شهر امری بدیهی