ستاره شناسان فرض کردند برخی از انواع مرموز و جدیدی از ماده وجود دارد که قابل مشاهده نیست، و این ماده با گرانش خود مانع از هم پاشیدن کهکشان ها و خوشه ها به فضا شده و جهان را در کنار هم نگه می دارند. اگر فقط وجود گرانش را مبنای وجود ماده ی تاریک در نظر بگیریم عاقلانه است که این تغییرات را به قانونی کشف نشده از جاذبه به جای وجود ماده ای مرموز نسبت دهیم، اما شواهد دیگری وجود ماده ی تاریک را به عنوان