تصاویر جدید با تفکیک پذیری بالا را می توان امروز دریافت کرد. بر اساس اعلام ناسا، حدود 16 ماه طول می کشد تا تمامی داده های جمع آوری شده نیوهورایزنز در طول این عبور به زمین مخابره شود. علی رغم این موضوع، داده هایی که پیش از عبور نیوهورایزنز از مقابل پلوتو، ارائه شده اطلاعات مهمی در اختیار دانشمندان می گذارد. با استفاده از تصاویری که در ساعاتی پیش از رسیدن نیوهورایزنز به پلوتو
است که همواره به سمت بزرگ ترین قمرش، شارون (Charon)، قرار دارد. این عکس در 9 جولای و توسط تصویربردار دوربُرد اکتشافی (LORRI) این فضاپیما از فاصله 3.3 میلیون مایلی (5.3 میلیون کیلومتری) گرفته شده است. درحالی که محوطه سیاه داخل دایره به نام دم وال (Whale’s tail) مورد توجه ترین بخش تصویر است (همانطور که اسمش می گوید، این محوطه مانند پایان دم بخشی شبیه یک وال است)؛ دانشمندان بیشتر شیفته طناب
پس از مأموریت موفقیت آمیز کاوشگر روباتیکی افق های نو در رسیدن به دورترین عضو شاخص منظومه شمسی یعنی پلوتو، حالا همگان چشم به فضاپیمای روباتیکی دیگر ناسا به نام Juno دارند که پیش بینی می شود در جولای سال آینده خود را به مدار مشتری برساند . این فضاپیمای خورشیدی ضمن بررسی دقیق مشتری به نقشه برداری از میدانهای مغناطیسی و جاذبه این سیاره غول پیکر می پردازد. دانشمندان ناسا
منجر شده است. آنها هنوز ایده خاصی درخصوص شکل گیری این صفحات یخی نامنظم ندارند اما یک نظریه در این خصوص می گوید که مانند اتفاقاتی که در زمین روی می دهد، فرآیند مشابهی نیز در سطح پلوتو وجود داشته و طی آن با برخورد صفحات رویی با یکدیگر چنین ساختار عجیبی شکل گرفته اند. کاوشگر افق های نو تاکنون نزدیک به دو درصد از اطلاعات ارزشمندی که درباره پلوتو به دست آورده را بارگذاری کرده است. دانشمندان ناسا می گویند انتقال تمامی این اطلاعات به زمین طی حدود 1.5 سال آینده امکانپذیر خواهد بود. دوری پلوتو از زمین علت اصلی طول کشیدن این فرآیند عنوان شده است. ...