پیوند بزند، که در آنها روح و معنای یک دوران به چشم می خورد. چخوف "دید حماسی" نداشت، و هرگز درباره ی مسائل مهم فلسفی و تاریخی چیزی ننوشت. او به لئو تولستوی ارادت می ورزید، اما هرگز به سبک او نزدیک نشد. ماکسیم گورکی را دوست داشت، اما از مضامین سیاسی دوری می کرد، زیرا به روشنفکران و رسالت آنها باور نداشت. در کار چخوف "توفان های عظیم" وجود ندارد؛ از "خشم و هیاهو" اثری نیست، همه چیز