همان گونه که اراده الهی است محقق می کند چه چیزی جز مظاهر بقیه الله و احیاء آن می تواند ما را به ظهور اعظم نزدیک تر کند؟ مگر نه اینست که پشت پا زدن به مواریث فرهنگی و تمدن اسلامی، ما را نسبت به حقیقت تاریخ خود غافل می سازد و ما را دچار اکنون زدگی و بی تاریخی می کند؟ آیا صیانت از آنها و احیاء این مواریث جزو سلوک ایمانی ملت مؤمن و معتقد و منتظر به ظهور بقیه الله اعظم نیست؟ بی این طریق چه باید کرد؟
. ممکن است انحصار فهم قرآن به معصوم (علیه السلام) از برخی روایات استظهار شود؛ نظیر آنچه از امام باقر (علیه السلام) رسیده است: "إنّما یعرف القرآن من خُوطِب به"؛ لیکن چنین برداشتی مخالف با ظاهر خود قرآن کریم است که همگان را به اموری مانند تدبّر، تحدّی و تعقّل دعوت کرده است و حدیثی که مخالف قرآن باشد، معتبر نیست. پس مراد از این گونه احادیث چنانکه گذشت، احاطه تامّ بر همه ابعاد قرآن اعم از ظاهر و
جامعه این است که بسیاری از ما اهل تلاوت قرآن کریم باشیم ولی اخلاق و رفتارمان قرآنی نباشد و این خیلی بدتر از کسی است که آشنا به قرآن نیست، بنابراین اگر فقط به حفظ و قرائت ظاهری قرآن کریم پرداخته شود، بدون تردید قادر نخواهیم بود اخلاق و رفتارخود را در اداره وجامعه قرآنی کنیم و از این رو، کارکنان باید بیشتر وارد محتوا شوند وهر قدر به مفاهیم قرآنی بیشتر آشنا شودند، فهم قرآنی آنان عمیق تر خواهد شد .