آثار خوف از خداوند - عقیق
سایر منابع:
سایر خبرها
سرچشمه علوم اهل بیت چیست؟
به گزارش شهدای ایران به نقل از جام؛ اگر شیعه بر روایات امامان خود اعتماد کامل دارد، بدان سبب است که پیامبر(صلی الله علیه و آله) آنان را حجت دوم پس از کتاب خدا شمرده است و می فرماید: انّی تارک فیکم الثّقلین کتاب اللّه وعترتی (1)؛ (من در میان شما دو گوهر گرانبها به عنوان امانت می گذارم که عبارتند از کتاب خدا و عترتم). بدون عکس بنابراین، کسانی که عقیده و شریعت را از این دو چشمه
فضیلت و اعمال روز عید فطر
است؟ به گزارش ایسنا، امام باقر (ع) از رسول خدا (ص) نقل کرده است که آن حضرت فرمود: هنگامی که روز اول شوال فرا می رسد، منادی ندا می دهد؛ ای مومنان برای دریافت جوایز و پاداش های خود بشتابید؛ آنگاه امام (ع) فرمود: جایزه های خداوند مانند جایزه های پادشاهان نیست (یعنی جایزه او بسیار بزرگ و معنوی و قبولی طاعات و رضوان الهی است). در پایان نیز تاکید فرمود: "روز اول شوال روز دریافت
هدف رژیم آل سعود از حمله به مردم یمن حفظ امنیت رژیم صهیونیستی است
شریفه خداوند هیچ کس را جز به اندازه توانایی اش، تکلیف نمی کند. انسان هر کار نیکی را انجام دهد ، برای خود انجام داده و هر کار بدی کند، به زیان خود کرده است. امام جمعه شهر آبیک ادامه داد: طبق آیات الهی یک فرد مسلمان نباید در مسیر مبارزه با استکبار جهانی، خوف و هراسی به خود راه دهد چرا که کسی که به خدا ایمان دارد و مومن است، قطعا پیروز خواهد بود. امام جمعه شهر آبیک اظهار کرد: شیطان بزرگ هیچ گاه قابل اعتماد نبوده و نخواهد بود و هر لحظه درصدد توطئه و تهدید علیه مسلمانان است که لازم است هوشیار بوده و هیچ گاه فریب این شیطان را نخوریم. انتهای پیام/77006/ذ40/ ...
امروز تنها عید کسانی است که روزه آنها در پیشگاه خدا پذیرفته شود
اماره؟ که فطرت را زیر پای سهمگین خود منکوب کرده است. چنان که امیرمومنان علی(ع) فرمود: انما هو عید لمن قبل الله صیامه و شکر قیامه، و کل یوم لا یعصی الله فیه فهو عید؛ (2) امروز تنها عید کسانی است که روزه آنها در پیشگاه خدا پذیرفته شود و عبادت های شبانه آنها مورد پذیرش خداوند شده باشد و هر روزی که گناه نکنی روز عید تو است. حضرت علی (ع) این سخن را از سرچشمه وحی گرفته بود، چرا که وقتی خطبه
عصر تقدس سامری را باید موسوی کرد!
خوف و خشیت خداوند مانند مادر بچه مرده به ناله می پردازند. شب را زنده می دارند و روزها را روزه می گیرند. ب) کمالات شخصی و نوع ارتباط شان با یک دیگر و امام حضرت امام صادق(ع) در تفسیر آیة قال لوْ انّ لی بکم قوةً أوْ اوی الی رکنٍ شدیدٍ نقل است که می فرمایند: "منظور از قوه، همان قائم است و منظور از رکن شدید، همان 313 نفر یاران ایشان می باشند". پیشینیان بر آنان سبقت نمی گیرند و آیندگان
مسئولان در جمع بندی مذاکرات هسته ای مراقب عهدشکنی طرف غربی باشند
) تطبیق داده شده، آیه هفتم سوره مبارکه بینه است. نماینده ولی فقیه در لرستان عنوان کرد: خداوند متعال بدترین بندگان خود را کسانی می داند که از روی کبر، لجبازی و عناد کفر ورزیدند و بهترین بندگان خود را کسانی معرفی کرده است که از چهار ویژگی ایمان، عمل صالح، رضایت الهی و خوف و خشیت الهی (ترس توأم با تعظیم و احترام) برخوردار باشند و امام علی (ع) از این چهار مؤلفه برخوردار بود. وی
اعمال شب عید فطر
�'َلامُ عَلَیکَ یا نَاصِرَ ال�'حُسَینِ الش�'َهِیدِ عَلَیکَ مِن�'ِی الس�'َلامُ مَا بَقِیتُ وَ بَقِی الل�'َیلُ وَ الن�'َهَارُ. پدرم و مادرم فدایت، ای یاور دین خدا، سلام بر تو ای یاور حسین صدیق، سلام بر تو ای یاور حسین شهید، از سوی من سلام بر تو باد تا زنده ام و تا باقی است شب و روز. آنگاه دو رکعت نماز بالای سر آن حضرت بخوان و پس از آن، دعایی که بالای سر امام حسین (ع) خواندی
اعمال شب عید فطر
را بر جانب ترس از رد و عذابش ترجیح بدهند و ناامید ورشکسته در این روز از معنی عید غافل و سرگرم آرایش خود برای مردم و کف زدن و شانه کردن مو بوده و از امر مهم درخواست عطوفت و رحمت پروردگار غافل است. چنین شخصی به جای انس در مجالس پاکان و خواص پروردگار جهانیان، پیامبران و رسولان و شهدا و صدیقین، با چهارپایانی مانند خود خو گرفته و درجات بهترین جاهای بهشت را رها و به طبقات جهنم چسبیده است و
امام سجاد(ع) چگونه با ماه مبارک رمضان وداع می گفتند؟
به گزارش دولت بهار به نقل از تسنیم، وداع با رمضان برای اهل آن وداع جانکاه و دشواری است، چنانکه از ادعیه و احادیث اهل بیت(ع) نیز چنین برمی آید. فحوای کلام ائمه اطهار(ع) در بیان اتمام ماه میهمانی خدا، همراه با حسرتی اندوه بار است که در آن مضامین مختلفی نهفته است. در سخنان ائمه هدی(ع) بارها بر طلب مغفرت از سوی بنده و تضرع بر درگاه خدا برای غفران گناهان بخشیده نشده در ساعات پایانی، استفاده از اندک
نقش عالمان دین در مقابله با خطر انحراف اعتقادی دین داران
همراهی با اهل بیت (ع) آن هم در محضر الهی دانسته شده است. در روایت امام کاظم(ع) مقایسه ای جالبی میان فقیه و عابد انجام گرفته و فقیهی که در فکر نجات بندگان خداوند از دست شیاطین است، از هزار هزار عابد برتر دانسته شده است. در روایت دیگر به نقل از امام حسین (ع) چنین آمده است: من کفل لنا یتیما قطعته عنا محبتنا باستتارنا، فواساه من علومنا التی سقطت إلیه حتی أرشده و هداه، قال الله عز وجل: أیها
تفسیر " اِذا حَکَمتُم" از نظر امام خمینی (ره)
حضرت امام خمینی (ره) کتاب مخصوصی بنام "تفسیر قرآن" ننوشته اند. به عبارت دیگر فرصت این کار را با توجه به دقت وحساسیتی که داشته بدست نیاورده اند. اما گاهی برخی از سوره های کوچک و یا بعضی از آیات را در مباحث و آثار خود به اقتضای بحث بطور اجمال تفسیر نموده که بسیار جالب و جاذب می باشد. به گزارش گلستان ما ؛ إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُکُمْ أَنْ تُؤَدُوا الْأَماناتِ الی أَهْلِها وَ اذا حَکَمْتُمْ بَیْنَ النْاسِ انْ تَحْکُمُوا بِالْعَدْلِ، إنّ اللَّهَ نِعِمّا یَعِظُکُم بِهِ، إنَّ اللَّهَ کانَ سَمیعاً بَصیراً. یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا أَطیعُوا اللَّهَ وَ أَطیعُوا الرَّسُولَ وَ أُولی الْأَمْرِ مِنْکُمْ، فَإنْ تَنازَعْتُمْ فی شَی ءٍ فَرُدُّوهُ الیَ اللَّهِ وَ الرَّسُولِ إِنْ کُنْتُمْ تُؤمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ ذلِکَ خَیْرٌ وَ أحْسَنُ تَأْویلًا . خداوند امر فرموده که امانتها را به اهلش (صاحبش) بدهید. و هرگاه بین مردم داوری کردید، به عدالت داوری کنید. خدا چه خوب به آن اندرزتان می دهد و یادآوری تان می کند. بی شک خدا شنوای بیناست. ای ایمان آوردگان، خدا را اطاعت کنید؛ و پیامبران را اطاعت کنید؛ و اولیای امرتان (متصدیان رهبری و حکومتتان) را. بنابراین، اگر در مورد چیزی با یکدیگر کشمکش پیدا کردید، آن را به خدا و پیامبر عرضه بدارید، اگر به خدای یگانه و دوره آخرت ایمان دارید. آن روش بهتر است و خوش عاقبت تر. خداوند امر فرموده که امانات را به اهلش رد کنید. عده ای بر این عقیده اند که منظور از امانتْ مطلق امانت خلقی (یعنی مال مردم) و خالقی (یعنی احکام شرعیه) می باشد. و مقصود از رد امانت الهی این است که احکام اسلام را آن طور که هست اجرا کنند. گروه دیگری معتقدند که مراد از امانت امامت است. در روایت هم آمده که مقصود از این آیه، ما (یعنی ائمه علیهم السلام) هستیم ، که خداوند تعالی به ولات امر (رسول اکرم (ص) و ائمه (ع)) امر کرده ولایت و امامت را به اهلش رد کنند؛ یعنی رسول اکرم (ص) ولایت را به امیر المؤمنین (ع)، و آن حضرت هم به ولیّ بعد از خود واگذار کند، و همین طور ادامه یابد. در ذیل آیه می فرماید: وَ اذا حَکَمْتُمْ بَیْنَ النّاسِ انْ تَحْکُمُوا بِالْعَدلِ (وقتی که حاکم شدید بر پایه عدل حکومت کنید.) خطاب به کسانی است که زمام امور را در دست داشته حکومت می کنند، نه قضات. قاضی قضاوت می کند، نه حکومت به تمام معنای کلمه. قاضی فقط از جهتی حاکم است و حکم می کند، چون فقط حکم قضایی صادر می کند، نه حکم اجرایی. چنانکه قضات در طرز حکومتهای قرون اخیر یکی از سه دسته حکومت کننده هستند، نه تمام حکومت کنندگان و دو دسته دیگر، هیأت وزیران (مجریان)، و مجلس (برنامه ریزان و قانونگذاران) هستند. اساساً قضاوت یکی از رشته های حکومت و یکی از کارهای حکومتی است. پس باید قایل شویم که آیه شریفه و " اذا حکمتم" در مسائل حکومتْ ظهور دارد؛ و قاضی و همه حکومت کنندگان را شامل می شود. وقتی بنا شد تمام امور دینی عبارت از امانت الهی باشد و باید این امانت به اهلش رد شود، یکی از آنها هم حکومت است. و به موجب آیه شریفه باید هر امری از امور حکومت بر موازین عدالت، یعنی بر مبنای قانون اسلام و حکم شرع باشد. قاضی حکم به باطل نکند؛ یعنی بر مبنای قانون ناروای غیر اسلامی حکم صادر نکند؛ و نه آیین دادرسی او، و نه قانونی که حکم خود را به آن مستند می کند، هیچ یک غیر اسلامی (باطل) نباشد؛ برنامه ریزان که در مجلس برنامه مثلًا مالی کشور را طرح می کنند، بر کشاورزان املاک عمومی خراج به مقدار عادلانه تعیین کنند؛ و طوری نباشد که آنان را بیچاره کنند، و سنگینی مالیات باعث از بین رفتن آنان و خرابی املاک و کشاورزی شود؛ اگر مجریان خواستند احکام قضایی را اجرا کنند و مثلًا حدود را جاری نمایند، از مرز قانون باید تجاوز نکنند؛ یک شلاق بیشتر نزنند و اهانت ننمایند. حضرت امیر المؤمنین (ع) بعد از اینکه دست دو نفر دزد را قطع می کند، چنان نسبت به آنان عاطفه و محبت نشان می دهد و معالجه و پذیرایی می کند که از مداحان حضرت می شوند . یا وقتی می شنود ارتش غارتگر معاویه خلخال از پای یک زن اهل ذمه درآورده اند، به قدری ناراحت می شود و عواطفش چنان جریحه دار می گردد که در نطقی می فرماید: اگر از تأثر این واقعه انسان بمیرد، قابل سرزنش نخواهد بود! با این همه عاطفه، روزی هم شمشیر می کشد و افراد مفسد را با کمال قدرت از پا درمی آورد. معنای عدالت این است. حاکم عادل رسول اکرم (ص) است. او اگر فرمان داد که فلان محل را بگیرید، فلان خانه را آتش بزنید، فلان طایفه را که مضر به اسلام و مسلمین و ملتها هستند از بین ببرید، حکم به عدل فرموده است. اگر در چنین مواردی فرمان ندهد، خلاف عدالت می باشد؛ زیرا ملاحظه حال اسلام و مسلمین و جامعه بشری را نکرده است. کسی که بر مسلمین و جامعه بشری حکومت دارد، همیشه باید جهات عمومی و منافع عامه را در نظر بگیرد؛ و از جهات خصوصی و عواطف شخصی چشم بپوشد. لهذا اسلام بسیاری از افراد را در مقابل مصالح جامعه فانی کرده است؛ بسیاری از اشخاص را در مقابل مصالح بشر از بین برده است؛ ریشه بسیاری از طوایف را چون مفسده انگیز و برای جامعه مضر بوده اند، قطع کرده است. حضرت رسول (ص) یهود بنی قریظه را چون جماعت ناراحتی بودند و در جامعه اسلامی مفسده ایجاد کرده و به اسلام و حکومت اسلامی ضرر می رساندند، از میان برداشت 1 . اصولًا این دو صفت از صفات مؤمن است که در جای عدالت با کمال قدرت و جرأت اجرای عدالت کند، و هیچ عاطفه نشان ندهد؛ و در مورد عطوفت هم کمال محبت و شفقت را بنماید. برای جامعه مأمن ، یعنی پناهگاه باشد مسلمان و غیر مسلمان در سایه حکومت او در أمن و آسایش باشد؛ به راحتی زندگی کند و بیم نداشته باشد. اینکه مردم از این حکام می ترسند، برای این است که حکومت آنها روی قواعد و قوانین نیست؛ قلدری است. لیکن در حکومت شخصی مانند حضرت امیر (ع)، در حکومت اسلامی، خوف برای کسانی است که خائنند؛ ظالمند؛ متعدی و متجاوزند؛ ولی برای عموم مردم ترس و نگرانی مفهوم ندارد. در آیه دوم می فرماید: یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا أَطیعُوا اللَّه وَ أَطیعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِی الْامْرِ مِنْکُم ... . در روایت است که آیه اول (انْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إلی اهْلِها) مربوط به ائمه (ع) است. و آیه حکم به عدل (و إذا حکمتم بین الناس) مربوط به امرا می باشد. و این آیه (أطیعوا اللَّه) خطاب به جامعه مسلمین است. به آنان امر می فرماید که از خدا، در احکام الهی، و از رسول اکرم (ص) و أولو الأمر ، یعنی ائمه پیروی و اطاعت کنند. از تعالیمشان پیروی، و از احکام حکومتی آنان اطاعت نمایند. عرض کردم که اطاعت از اوامر خدای تعالی غیر از اطاعت از رسول اکرم (ص) می باشد. کلیه عبادیات و غیر عبادیات (احکام شرع الهی) اوامر خداوند است. رسول اکرم (ص) در باب نماز هیچ امری ندارد. و اگر مردم را به نماز وامی دارد، تأیید و اجرای حکم خداست. ما هم که نماز می خوانیم، اطاعت امر خدا را می کنیم. و اطاعت از رسول اکرم (ص) غیر از طاعة اللَّه می باشد. اوامر رسول اکرم (ص) آن است که از خود آن حضرت صادر می شود، و امر حکومتی می باشد. مثلًا از سپاه اسامه پیروی کنید؛ سرحدات را چطور نگهدارید؛ مالیاتها را از کجا جمع کنید؛ با مردم چگونه معاشرت نمایید... اینها اوامر رسول اکرم است. خداوند ما را الزام کرده که از حضرت رسول (ص) اطاعت کنیم؛ چنانکه مأموریم از أولو الامر - که به حسب ضرورت مذهب ما مراد ائمه (ع) می باشند- اطاعت و پیروی نماییم. اطاعت از أولو الأمر که در اوامر حکومتی می باشد، نیز غیر اطاعت خداست. البته از باب اینکه خدای تعالی فرمان داده که از رسول و أولو الأمر پیروی کنیم، اطاعت از آنان در حقیقت اطاعت خدا هم می باشد. در دنبال آیه می فرماید: ... فَإنْ تَنازَعْتُم فی شَیْ ءٍ فَرُدّوهُ إلیَ اللَّهِ و الرَّسُولِ إنْ کُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْیَومِ الآخِرِ ذلِکَ خَیْرٌ وَ أَحْسَنُ تأْویلًا. (... اگر در امری با هم نزاع داشتید، به خدا و پیامبر (ص) رجوع کنید ...) منازعه ای که بین مردم واقع می شود، بر دو نوع است: یک نوع، اینکه بین دو دسته یا دو نفر سر موضوعی اختلاف می شود. مثلًا یکی ادعا دارد که طلبکار است؛ و دیگری انکار می کند. و موضوعْ اثبات شرعی یا عرفی لازم دارد. در این مورد باید به قضات رجوع شود. و قاضی باید موضوع را بررسی کرده دادرسی نماید. اینها دعاوی حقوقی است. نوع دیگر، اینکه اختلافی در بین نیست، بلکه مسأله ظلم و جنایت است. مثلًا قلدری مال کسی را به زور گرفته است؛ یا مال مردم را خورده است؛ دزد به خانه کسی رفته و مالش را برده است. در چنین مواردی؛ مرجع و مسئول قاضی نیست؛ بلکه مدعی العموم (دادستان) است. در این موارد، که موارد جزایی- و نه حقوقی- است، و گاهی جزایی و حقوقی توأم است، ابتدا مدعی العموم، که حافظ احکام و قوانین است و مدافع جامعه به شمار می آید، شروع به کار می کند، و کیفر خواست صادر می نماید؛ سپس، قاضی رسیدگی کرده حکم صادر می کند. این احکام، چه حقوقی و چه جزایی، به وسیله دسته دیگری از حکام، که مجریان باشند، اجرا می شود. قرآن می فرماید: فَإنْ تنازعتم در هر امری از امور بین شما نزاع واقع شد، مرجع در احکامْ خدا، و در اجرا رسول است. رسول اکرم (ص) باید احکام را از خدا بگیرد و اجرا نماید. اگر موضوع اختلافی بود، حضرت رسول به عنوان قاضی دخالت می کند و قضاوت (دادرسی) می نماید. و اگر منازعات دیگری، از قبیل زورگویی و حق کشی بود، نیز مرجع رسول اکرم (ص) است. او چون رئیس دولت اسلام است، ملزم می باشد دادخواهی کند؛ مأمور بفرستد و حق را بگیرد و رد نماید. باید دانست در هر امری که مرجع رسول اکرم باشد، ائمه (ع) هم می باشند. و اطاعت از ائمه (ع) نیز اطاعت از رسول اکرم (ص) می باشد. خلاصه، آیه اول: إذا حَکَمْتُم بَیْنَ النّاس و دوم: أطیعوا اللَّه و أطیعوا الرسول و آیه فَإنْ تَنازَعْتُمْ فی شَیْ ءٍ اعم از حکومت و قضاوت می باشد؛ و اختصاص به باب قضاوت ندارد. صرف نظر از اینکه بعضی از آیات ظهور در حکومت به مفهوم اجرایی دارد. در آیه بعد می فرماید: أَ لَمْ تَرَ إلیَ الَّذینَ یَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِما أُنْزِلَ إلَیْکَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِکَ یُریدونَ أَنْ یَتَحاکَموا إلیَ الطّاغُوتِ وَ قَدْ أُمِروا أَنْ یَکْفُرُوا بِهِ ... آیا ندیدی کسانی را که می پندارند به آنچه به سوی تو نازل شده و آنچه پیش از تو نازل شده ایمان آورده اند، می خواهند نزد طاغوت (قدرتهای ناروا) دادخواهی کنند؛ در حالی که مسلم است که دستور دارند به آن (یعنی طاغوت) کافر شوند. اگر نگوییم منظور از طاغوت حکومتهای جور و قدرتهای ناروای حکومتی به طور کلی است، که در مقابل حکومت الهی طغیان کرده و سلطنت و حکومت برپا داشته اند، باید قائل شویم که اعم از قضات و حکام است. چون رجوع برای دادرسی و احقاق حقوق و کیفر متعدی غالباً با مراجعه به مقامات قضایی انجام می گیرد؛ و باز حکم قضایی را مجریان- که معمولًا آنها را حکومت کننده می شناسند- اجرا می کنند. حکومتهای جور، چه قضات و چه مجریان و چه اصناف دیگر، آنها طاغوت اند، چون در برابر حکم خدا سرکشی و طغیان کرده، قوانینی به دلخواه وضع کرده، به اجرای آن و قضاوت بر طبق آن پرداخته اند. خداوند امر فرموده که به آنها کافر شوید؛ یعنی در برابر آنها و اوامر و احکامشان عصیان بورزید. بدیهی است کسانی که می خواهند به طاغوت کافر شوند، یعنی در برابر قدرتهای حاکمه ناروا سر به نافرمانی بردارند، وظایف سنگینی خواهند داشت که بایستی به قدر توانایی و امکان در انجام آن بکوشند. (اخذ از کتاب ولایت فقیه(حکومت اسلامی)- تالیف امام خمینی- ره) تنظیم:غلامرضا خارکوهی - نویسنده و مورخ گلستانی انتهای پیام/ ...
تفاوت نسخۀ لیبرالی و اسلامی برای کنترل انسان
ترس از پلیس، آنها را کنترل می کنند، ولی پیشنهاد دین خیلی بهتر است. دین ما می گوید انسان با خوف خدا، منِ طغیان گر خودش را کنترل کند. خوف خدا، نسخۀ بسیار بزرگوارانه و کریمانه ای است، چون خدا زود نمی زند! مثلاً کسی که نماز نخواند سرطان نمی گیرد ، حتی ممکن است چاق هم بشود! کسی که نماز نخواند، بلافاصله ورشکست نمی شود، حتی ممکن است پول دارتر هم بشود! از این خدایی بترس که زود نمی زند، بلکه به تو فرصت می
مروری بر زیارت صاحب الامر عج
مقدمه با استعانت خداوند با کمک آیات و روایات به شرح و یا برداشتن از گوهر زیارت حضرت صاحب الامر(عج) می پردازیم. در یک نگاه کلی و جامع (زیارت) از سه دیدگاه قابل مطالعه و بررسی است: 1- سلام، 2- شهادت، 3- توسل هر یک از این محورها، مضامین بلندی دارد، در (معنا و محتوا) گفتیم که(سلام) معرفت، محبت و اطاعت پاکان را صدا می زند و تولا ی آنان را بازخوانی می کند، انسان
قرائت جزء سی، مناجات و دعای روز سی ام ماه مبارک رمضان
خواهد بود که روز قیامت به ایشان گفته می شود ای بندگان خدا، هیچ ترس و اندوهی بر شما نیست، بدون حسابرسی به بهشت وارد شوید. امام باقر علیه السلام فرمودند: هر کس بر قرائت سوره زخرف مداومت ورزد، خداوند او را از فشار قبر و دیگر مشکلات در قبر ایمنی می دهد تا هنگامی که بر پروردگارش وارد شود و آنگاه به امر خداوند در بهشت جای می گیرد. آثار و برکات سوره 1) درمان بیماری صرع