شعار سال: ششم اسفند سال 1381 قرار بود در جشنواره آبادان برنامه نکوداشت خسرو سینایی برگزار شود و من برای سخنرانی دعوت شده بودم. تصمیم گرفتم ببینم می توانم از طریق پژوهش تحلیل محتوا به شناخت تازه ای از سینایی برسم یا نه؟ دو تا از گفتگوهای مهم چاپ شده در فصلنامه فارابی بهار1375 و ماهنامه فیلم مرداد 1379 و یک مقاله به قلم ایشان در مجله نقد سینما پائیز 1375 مورد مطالعه قرا
مراسم اربعین کار می کنم اگر شبانه روز هم فعالیت داشته باشم نه احساس خستگی جسم دارم، نه خستگی چشم، برعکس برای موارد دیگری که کار می کنم و پول هم می گیرم واقعا چشمم خسته می شود، من همه اینها را از عنایات حضرت زهرا (س) و شهدا می دانم که این یک ذره بینایی را از دست نداده ام تا بتوانم همچنان در این راه قدم بردارم. با وجود مستندسازان بسیاری که در شهر هستند اما کمتر کسی به شهدا پرداخته است اما
به دنبال پیام تصویری پر از احساس چکناواریان برای دوست قدیمی خود، مهرداد اسکویی، هنرمند مستندساز نیز با انتشار مطلبی در صفحه اینستاگرام خود از اهمیت قدردانی ارزش دوستی های قدیمی سخن گفته و نوشته است: لوریس چکناواریان از یک دوستی 60 ساله می گوید با خسرو سینایی عزیز. او، منوچهر اطیاب، محمد ابراهیم جعفری، ژاره طباطبایی، پرویز کلانتری، علی اکبر صادقی، غلامحسین نامی، محمدعلی کشاورز و نصرت کریمی از
به گزارش ایسنا، بیژن بیژنی، هنرمند عرصه موسیقی و از دوستان و آشنایان زنده یاد خسرو سینایی با انتشار یاددداشتی درگذشت این هنرمند فقید را تسلیت گفت. متن این یادداشت به شرح زیر است: استاد خسرو سینایی کارگردان، مستندساز و موسیقدان پرآوازه ایران از این جهان رخت بربست. جهانی که سرزمین و مردمانش را دوست می داشت. این کارگردان باسابقه به علت عفونت ریه و ابتلا به کرونا شنبه یازدهم
مصور کارنامه خسرو سینایی در این یکی دو روز به جهت رعایت آداب زندگی بدون او بارها و بارها بازنشر شده است. به همین دلیل ترجیح بر تأکید است روی آنچه کمتر از او به ذهن ها مهمان شده است. با این استدلال شاید نقوش مینیاتوری پیرمرد اصفهانی که در سال های آخر عمر رمقی برای قلم به دست گرفتن نداشت ولی هنوز هم چند دقیقه هنرش می توانست نصف جهان را شوکه کند یکی از گزینه ها باشد. سال51است و خسرو سینایی در
این پیام آمده است: درگذشت خسرو سینایی، کارگردان محبوب و خوش نام سینمای ایران، جامعه فرهنگی و دوستداران سینما را در غمی سنگین فرو برد. استاد سینایی با کارنامه تاثیرگذار و ماندگارش، جایگاه ویژه ای در میان اصحاب فرهنگ و هنر داشت و در زمره سینماگرانی قرار داشت که با ساخت آثار ارزنده در زمینه مستندهای اجتماعی طی سال های فعالیت حرفه ای تن به ابتذال نداد. بی شک نام برجسته او هرگز فراموش نخواهد شد و آثارش
. در چند روز گذشته بیشتر درباره وجه سینمایی خسرو سینایی صحبت شده است و اگر شما بخواهید از دریچه ادبیات و کتاب به زنده یاد سینایی نگاه کنید، او را چطور توصیف می کنید؟ من در زندگی حرفه ای خود به عنوان فیلمساز، پژوهشگر و عکاس خیلی با کتاب و کتابخوانی سر و کار داشتم و قبل از هفت سالگی و قبل از اینکه وارد مدرسه بشوم، آموزش الفبا دیدم و کتاب خواندن را شروع کردم. این را گفتم تا بگویم در همه این سال
سینمای درام و داستانی به اثبات رسانده، برای پرداختن به موضوع چالش برانگیزی چون خودسوزی دختران و قوانین متعصبانه پیرامون حقوق زنان در جوامع سنتی، به سراغ ساختار مستندگونه رفته اما چند سال پیش از او، خسرو سینایی که مستندساز قهاری است، ساختار داستانی را برای بیان دیدگاه خود برگزیده و هرچقدر مهرجویی در این فیلم ناموفق بوده، سینایی درخشان عمل کرده است. این ها را برایمان گفت و از ما خواست از آثار سینایی
داستانی اش، آن تجربه گرایی و جوشش هنری فیلم های پیشین را ندارد. شخصیت ها مدام حرف می زنند و به ژست ها و حالت هایی متوسل می شوند که با سینمای خاص او میانه ای ندارد. در هیولای درون (1362) تنها فصل های خوب فیلم جایی است که سینایی همان هنرمند تجربه گرای پیشین می شود. کسی که با فرم و شکل دنیای واقعی بیرون آشناست و می داند از آنها چطور برای خلق اثری بصری استفاده کند. این فیلم ها البته قرار بود