فالوده شیرازی

جوان کلاه حصیری را روی سرش گذاشته بود تا آفتاب نسوزاندش. ازصبح سرچهارراه محله شان ایستاده بود و روی چرخ دستی قدیمی و چوبی اش منتظر مشتری بود. همانطورکه نگاهش به شیشه های آب لیمو و شربت آلبالوی روی چرخ دستی بود، با خودش فکر کرد: بابام خدابیامرز با همین چرخ دستی خرج پنج تا بچه اش را می داد و جیک نمی زد. هرفصل یک چیزی با این چرخ می فروخت. زمستان ها لبو فروشی می کرد، توی فصل پاییز باقلا می فروخت، بهارچاغاله و تابستان هم فالوده سنتی. اما الان زمانه فرق کرده مردم خیلی بهداشتی و پاستوریزه شدند ... ... ادامه خبر

جستجوگر خبر فارسی، بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویری است (قانون تجارت الکترونیک). برای مشاهده متن خبری که جستجو کرده‌اید، "ادامه خبر" را زده، وارد سایت منتشر کننده شوید (بیشتر بدانید ...)