به گزارش خبرگزاری شبستان، دربخشی این کتاب می خوانیم: مردی از جلوی ون پلیس پیاده شد و چند تا عکس از دوستش جین که توی آب افتاده بود گرفت. بعد غواص ها بدنش را از آب بیرون آوردند و پارچه ای روی آن انداختند. گفتم: چرا قایمش می کنن؟ من که دیدمش. پلیس همان طور که رد می شد گفت: و بهش ضربه زدی. یادت باشه بعد از این به هیچ جسدی دست نزنی. پلیس، ساک راه راهِ مرد مُرده را خالی
در تحولات مهم اجتماعی بی تاثیر می داند. راه رهایی از این بلاتکلیفی تاریخی را تلاش برای داشتن مدرنیته و روشنفکری خاص خود، به جای سیر در دنیای ترجمه و اندیشه دیگران می داند. مدیر مسئول و سردبیر فصلنامه گفتمان ، دست بر زخمی عمیق یعنی دور بودن گفتار و پراتیک روشنفکر ما می گذارد و می گوید: روشنفکران باید با مردم و نمود عملی آن چیزی که می گویند، همراه شوند .مشروح این گفت وگوی متفاوت که در دفتر ایشان
، هنوز دارم. بعد از دوره دبیرستان برای بازیگری دوره ای هم دیدید؟ سال های 76-77، وقتی بازیگر تئاتر بودم، در یکی- دو سریال هم بازی می کردم. آن موقع ها اصطلاحاتی در مورد خودم می شنیدم مثل بازی گل درست و تئاتری ، بازی برای صحنه نه، بازی برای قاب تلویزیون ، بازی برای پرده . با خودم می گفتم خب لابد نقصی وجود دارد و باید حلش کنم. به خاطر همین رفتم آموزشگاه آقای امین تارخ که بازیگری