بهترین اثر انتقادی از صوفیان در دوره صفوی

فیض کاشانی متهم به تمایلات عرفانی و تصوف بود، و فرزندش، علم الهدی، با نگارش این رساله، سعی کرد فهرستی از انتقادات را متوجه صوفیان کند. ششمین گفتار رساله او، نقدی از عملکرد اجتماعی صوفیان است و پشتوانه این دیدگاه که صوفیان، با تفسیرهای غلط خود از ذکر و زهد و توکل، زندگی اجتماعی را مختل کرده اند. در بخش اخیر، سعی می کند جلوی اتهامات تند علیه صوفیان را بگیرد، و تفسیری از آرامگاه اعتدال به دست دهد. به نظرم یکی از بهترین رساله های نقد صوفیه از دوره صفوی است که تفسیرهای اجتماعی هم به دست داده است ... ... ادامه خبر

جستجوگر خبر فارسی، بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویری است (قانون تجارت الکترونیک). برای مشاهده متن خبری که جستجو کرده‌اید، "ادامه خبر" را زده، وارد سایت منتشر کننده شوید (بیشتر بدانید ...)