جوزف کنراد و آشوب های قرن

در بستر چنین چشم اندازی است که کنراد ناتوانی انسان را عمیقاً درمی یابد، زیرا در مواجهه با جهانی است که هر کار که بخواهد می کند: مثل ماشین می ماند این جهان، ماشینی که به زبان کاملاً علمی از انبوهی آهنِ درهم ریخته تکامل یافته و بنگر چگونه می بافد. نادر شهریوری (صدقی) | هنگامی که بحران در شکل های مختلف خود به مهم ترین مسئله بدل می شود تا بدان حد که باور ها و ایده های قبلی تَرَک برمی دارد و آدمی در ارائه و ادامه نقشی که تاکنون ایفا کرده دچار تردید می شود ... ... ادامه خبر

جستجوگر خبر فارسی، بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویری است (قانون تجارت الکترونیک). برای مشاهده متن خبری که جستجو کرده‌اید، "ادامه خبر" را زده، وارد سایت منتشر کننده شوید (بیشتر بدانید ...)