دهم ربیع الاول چه روزی است؟ - عقیق
سایر خبرها
پدر همسرم خواب محل دفن مرتضی را در پیاده روی اربعین دیده بود/ یقین داشتم که شهادت برازنده اوست
نکوهش می کنند، شکوه مکن، مردم شهر از تو بد می گویند، اندوهگین مشو، همه مردم تو را نیک می خوانند، مسرور نباش؛ آن گاه تو از ما خواهی بود. آقا مرتضی به معنای واقعی برای خدا کار می کرد، اخلاص عجیبی داشت و من همیشه در عجب بودم که چگونه کارهای خوبی را که انجام می دهد، از خاطر می برد، و چون برای خداوند کار می کرد خداوند هم نام او را بالا برد... او در میان اهل آسمان شناخته شده تر بود تا بر روی
ارتباط علم به اسم اعظم و علم به الکتاب
وَرَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُون (توبه: 105) فرمودند مراد از مؤمنون ائمه هستند که اعمال بندگان تا روز قیامت هر روز بر آنها عرضه می شود (صفار، 1404ق، ج1، ص427، ح4)؛ معنای سوم: آگاهی آنان بر کتاب علم الهی در حدی که خدا اجازه دهد از اعتقادات خلل ناپذیر و مناقشه ناپذیر امامیه است و این همان است که از آن به علم غیب تفسیر می شود. در روایتی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله مصداق من ارتضی من رسول در آیه
مرگ به روایت امیرالمومنین علی بن ابیطالب(ع)
می باشید ؛ اگر توقّف کنید شما را می گیرد، و اگر فرار کنید به شما می رسد. مرگ از سایه ی شما به شما نزدیک تر است، نشانه ی مرگ بر پیشانی شما زده شد، دنیا پشت سر شما در حال درهم پیچیده شدن است، پس بترسید از آتشی که ژرفای آن زیاد، و حرارتش شدید، و عذابش نو به نو وارد می شود، در جایگاهی که رحمت در آن وجود ندارد، و سخن کسی را نمی شنوند، و نا راحتی ها در آن پایان ندارد . اگر می توانید که ترس از خدا را
اعجاز مهرورزی پیامبر اکرم (ص)
منتظر انتقام و عکس العمل متقابل پیامبر(ص) بودند. امّا آن حضرت فرمود: من آنچه را یوسف(ع) در مورد برادران ستمگر خود انجام داد، همان می کنم و همانند او می گویم: ...لاتثریب علیکم الیوم...؛(9) امروز ملامت و سرزنشی برشما نیست... هنگامی که آن رهبر مهربان، مردم هراسناک و نگران را آرام نمود، اضافه کرد که امروز روز نبرد و انتقام نیست، بلکه روز رحمت و محبت است و من از تمام جنایات و گناهان شما
مقصد مدینه منهاج کربلا
حضرت علی (ع) در کعبه اشاره کرد که گفته بود، اسناد معتبر شیعه و سنی همه ولادت حضرت علی (علیه السلام) در خانه خدا را اثبات می کنند و دلیل آن را پس از سال ها مطالعه و تحقیق در مبانی اسلام و همچنین ازدواج حضرت امیر (علیه السلام) با دختر پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله) نیز گفته بود که این خواسته خداوند متعال بوده که عروس از خانه رسول اکرم(ص) و داماد نیز از خانه خدا باشد و یا ایشان تأویل سوره قدر
امامت در الصحیفة الرضویة الجامعة
صاحب اختیار و سرپرست اویم پس علی صاحب اختیار و سرپرست اوست. و فرمود: هر کس من پیامبر اویم پس علی امیر و فرمانروای او است. (موحد ابطحی، 1423ق، ص 313) در احادیث نبوی نه تنها پیشوای بلافصل رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) به صراحت معرفی گردیده است بلکه امامان پس از آن حضرت نیز، نام برده شده، معرفی گردیده اند. یکی از مشهورترین این احادیث، حدیث جابربن عبدالله انصاری است که پس از نزول آیه
جایگاه و فلسفه زیارت قبور در آیات و روایات
المُؤمنین. رَحِمَ اللهُ المُستقَدمینَ مِنا وَ المُتِأخِّرینَ و إنا إن شَاءَ اللهُ بِکُم لاحِقُون. (کلینی، 1365، ج3، ص 229) (14) رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) در مورد دعا بر مرده فرموده: مرده در قبرش همچون غریقی است که طلب فریادرسی می کند و منتظر دعایی از سوی پدر یا برادر یا دوست خویش است و هرگاه دعایی از آنها به او رسد نزد او از همه دنیا و آن چه در آن است محبوب تر است. و هدیه زنده ها به مرده ها
گونه شناسی توسل در الصحیفة الرضویة الجامعة
دُونِهِ فَلَا یمْلِکُونَ کَشْفَ الضُّرِّ عَنْکُمْ وَلَا تَحْوِیلًا بگو: کسانی را که غیر از خدا (معبود خود) می پندارید، بخوانید! آنها نه می توانند مشکلی را از شما برطرف سازند و نه تغییری در آن ایجاد کنند. خوانده شدگان مالک کشف ضر نیستند و در واقع تعبیر قرآن به ملک کشف ضر در حقیقت کاشف از همان نگاه استقلالی به وسایط است. مرحوم علامه طباطبایی (رحمه الله) در این باره می نویسد: التوسل
اولتیماتوم روسیه تزاری به مجلس
اللهی در پنجم دی ماه، بُعد دیگری یافت و گستره انقلاب را وسعت بخشید. *پرویز ثابتی سنگسری رئیس اداره اول امنیت داخلی بعنوان مقام امنیتی اسرار توطئه های سپهبد بختیار را به اطلاع مردم رسانید.(1349ش) **رویدادهای مهم این روز در تقویم هجری ( 11 ربیع الاول 1437 ) *تولد عالم بزرگ شیعه شیخ آقا بزرگ تهرانی مؤلف و محقق شهیر(1293 ق) شیخ محمدحسن رازی مشهور به شیخ
زندگینامه شهید عبدالله میثمی
که خلاف وحدت باشد نکنیم ... همه با همدیگر باشیم . اگر با هم باشیم اختلاف حل می شود. فرق بین خوراک مادی و معنوی خوراک شکم می رسد ولی خوراک مغز ،علم و روح را باید دنبالش رفت خوراک شکم می رسد ولی خوراک مغز ،علم و روح را باید دنبالش رفت . نروی نمی آید خدا خودش این طوری مقدر کرده می گوید تا نروی به تو نمی دهم . اثر ملاقات و دیدن علما شخصی که جهل روز عالم
مصداق بارز من عنده علم الکتاب علی علیهم السلام است
. لفظ متعین: به این معنا که لفظ ولی تنها برای یک معنا وضع شده است و استعمال در بقیه معانی، مجازی است؛ همه اظهارنظرهای اهل لغت را می توان در یکی از موارد سه گانه جانمایی کرد. البته اجمالاً می توان گفت که متکلمان شیعی از حیث لغت متمایل به رویکرد اول و اهل تسنن متمایل به رویکرد دوم اند. در ریشه یابی این تفاوت می توان به رویکردهای متفاوت در تفسیر آیه ولایت إِنَّما وَلِیُّکُمُ اللَّهُ وَ
ادیان و فرق در صحیفه رضویه
هشتم (علیه السلام) ایمان می آورد. (کشی، 1348، صص 605-606؛ ابطحی، 1378، ص78) همچنین هنگا می که ابن ابی سعید مکاری بر امام رضا (علیه السلام) وارد شده و از ادعای امامت حضرت اظهار شگفتی نموده، گفت: آیا خداوند به شما آن مقا می را داده که بتوانی ادعای پدرت موسی بن جعفر را بنمایی؟ حضرت در جواب، ایشان را نفرین فرمودند: مَا لَکَ أطفَاُ اللَهُ نُورَکَ وَ ادخَلَ الفَقرَ بَیتَک... خدا دلت را تاریک کند و
فرهنگ در رسانه
. ترافیک نصف عمر ما را می گیرد. برای یک قرار تمرین، باید یک روز کامل وقت بگذارید. این یعنی که شما باید در تئاتر حرفه ای باشی. یعنی منبع درآمدت چیزی جز تئاتر نمی تواند باشد. چون آن وقت اگر باز هم بخواهی تئاتر کار کنی، مجبوری آن کار را از دست بدهی. خب، آیا شرایط ایجاد تئاتر حرفه ای برای همه گروه های مرکز وجود دارد؟ به من سالن بدهند، قیدوبندهای بی خود و بی جهت را بردارند، من تضمین می دهم زندگی تمام افراد
وحدت امت با محوریت سنت نبوی (ص) در ادعیه رضوی
؛ با این عبارت: السلام علیک یا رسول الله و رحمة الله و برکاته... فجزاک الله یا رسول الله افضل ما جزی نبیا عن امته. اللهم صل علی محمد و آل محمد، افضل ما صلیت علی ابراهیم و آل ابراهیم، انک حمید مجید. سلام بر تو ای پیامبر خدا و رحمت و برکات او بر تو باد... ای پیامبر خدا، خداوند تو را پاداش دهد، والاترین پاداشی که پیامبر به سبب امتش گرفته است. خدایا بر محمد و آل محمد درود فرست، بالاترین
تأثیر فراوان ازدواج رسول اکرم(ص) با حضرت خدیجه(س) در تحکیم رسالت نبوی
1394/10/1 - 14:58 509657 حجت الاسلام سید امیر محمدی پور امام جمعه اسلام آباد غرب با تبریک دهم ربیع الاول سالروز ازدواج حضرت محمد(صلوات الله علیه) با حضرت خدیجه(سلام الله علیها) در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری شبستان اظهار کرد: پیامبر اکرم(صل الله علیه و آله) در سن 25 سالگی و در سفری به شام در کاروان بازرگانی حضرت خدیجه(سلام الله علیها) با ایشان آشنا شدند. وی، ابراز کرد: حضرت
زبدةالبیان؛ تاریخ، جایگاه و ویژگی های آن
می دارد: و فایده ای زیاد در بحث وجوب عینی یا کفایی بودن [امر به معروف و نهی از منکر] وجود ندارد (50) . (51) محقق اردبیلی در وجوب پذیرش توبه تائب از نظر عقل در ذیل آیه وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ کَتَمَ شَهَادَةً عِندَهُ مِنَ اللّهِ وَمَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ (52) . و ستمکارتر از کسی که شهادتی را که از خدا نزد اوست پنهان کند، کیست؟ و خدا از آنچه انجام می دهید، بی خبر نیست بیان می
رفتارهای ناسازگارانه
: ذکر و یاد خدا ( الا به ذکر الله تطمئن القلوب) ؛ توکل به خدا جهت خاموش کردن خشم ، صلوات بلند ، نماز خواندن. روش های آرامش دهی را به آنها آموزش دهیم از جمله : تنفس عمیق: یعنی دم عمیق با یک شماره و نگهداری هوا در شش ها تا چهار شماره و بعد بازدم آهسته با دو شماره. تجسم:یک تصویر آرامش بخش مثلا خود را شناور داخل یک قایق که به آرامی همراه امواج تکان می خورد تجسم کنید یا
آزادی وسیله است نه هدف/ پدیده آزادی و مرزهای آن
است؟ شگفت اینجاست که منطق بت پرستان عصر رسول خدا (ص) در اصرار بر حفظ فرهنگ، و سرسختی در مقابل تبلیغ پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم)، همین بود که می گفتند:(إِنّا وَجَدْنا آبائَنا علی أُمّة وإنّا علی آثارِهِمْ مُهْتَدون).(1) " ما نیاکان خود را بر آیینی یافتیم و ما نیز به پیروی آنان هدایت یافته ایم " قرآن در نقد این نظریه یادآور می شود:(أَوَ لَوْ کانَ آباؤهُمْ لا
ویژگی های ازدواج پیامبر(ص) و خدیجه(س)
ایمان و عقیده به جایی رسیده بود که پیامبر و ملائکه او را دوست داشتند و بر ایمان او مباهات می کردند و او را افضل زنان پیامبر و جزء برترین زنان عالم و جهان معرفی می نمودند! خدیجه زنی است که پیامبر خدا در حق او می گوید: ای خدیجه! خداوند متعال هر روز به وجود تو چندین بار به ملائکه اش مباهات می کند. آری! خدیجه زنی بود که در اثر ایمان و فداکاری به جایی رسید که خداوند به او سلام
ساختار اندیشه فقهی محقق اردبیلی در زبدةالبیان (2)
ولی رجحان وفاء به نذر که نشان گر تخییر در فعل یا ترک نذر است با وجوب وفاء به نذر منافات دارد که این سخن را مورد تأمل قرار می دهد. فاضل مقداد نیز در ذیل آیه اول مورد بحث وَمَا أَنْفَقْتُم مِن نَفَقَةٍ... نیز به وجوب وفای به نذر استدلال نموده و بیان می دارد: در ذکر علم [اللهَ یَعْلَمُهُ] بعد از انفاق و نذر و آوردن ظلم به سبب مخالفت [با دستور خدا] بعد از آن [وَ ما لِلظَّالِمِینَ مِنْ أنْصار
4 مهارت مهم در زندگی پیامبر و خدیجه صلوات الله علیهما
. در این واقعه بود که جبرئیل سلامی ویژه از سوی خدا برای حضرت خدیجه آورد. خدیجه در برابر این سلام گفت: إِنَ اللَّهَ هُوَ السَّلَامُ وَمِنْهُ السَّلَامُ وَعَلَی جَبْرَئِیلَ السَّلَامُ وَعَلَیکَ یا رَسُولَ اللهَ السَّلامُ وَبَرَکاتُه :همانا خداوند خود، سلام است و سلام از اوست و بر جبرئیل و بر شما ای رسول خدا، سلام و برکات خدا باد. [ الاستیعاب فی معرف الأصحاب، ج 4، ص 111] مهارت سوم: مشورت با
آخرین خواسته مدافع حرمِ خمینی شهری از خدا
عالم بشریت، حضرت مهدی (عج) و نائب برحقش و یگانه ی دوران حضرت آیت الله العظمی امام خامنه ای (روحی فداء). گواهی می دهم که خدا یکی است و شریکی برای او نیست و الله تنها معبود جهانیان است. گواهی می دهم به تمام انبیاء الهی از حضرت آدم تا خاتم ِآن ها و افضل آن ها محمد مصطفی(صلوات الله علیه). گواهی می دهم به همه اوصیاء پیامبران، مخصوصا اوصیاء پیامبر خاتم حضرت محمد مصطفی
100 توصیه مهم رهبری به هیات های عزادارای
خانواده ی بزرگ او وابسته ی به کار و تلاش اوست؛ اهل تلاش باشد، اهل کار باشد، اهل جدیت باشد، اهل پیگیری باشد، اهل تنبلی نباشد، اهل وادادگی و لاابالیگری نباشد. این تربیتها چه جوری انجام میگیرد؟ شما میتوانید نقش ایفاء کنید. ( 3 /3 /1390) توجه به مسائل روز: ما باید بدانیم که اگر فاطمه زهرا سلام اللَّه علیها امروز در بین ما ظاهر می شدند و یک ساعت، دو ساعت و یا یک روز در بین مردم می آمدند، ما را به
چهارم محرم"در روز چهارم محرم،ابن زیاد مردم کوفه را در مسجد جمع کرد و سخنرانی نمود و ضمن آن مردم را برای ...
در روز چهارم محرم،ابن زیاد مردم کوفه را در مسجد جمع کرد و سخنرانی نمود و ضمن آن مردم را برای شرکت در جنگ با امام حسین علیه السلام تشویق و ترغیب نمود. عبیداللّه به منبر رفت و گفت: ای مردم! شما آل ابی سفیان را آزمودید و آنها را چنان که می خواستید، یافتید! و یزید را می شناسید که دارای سیره و طریقه ای نیکو است! و به زیر دستان احسان می کند! و عطایای او بجاست! و پدرش نیز چنین بود! و اینک یزید دستور داده است که بهره شما را از عطایا بیشتر کنم و پولی را نزد من فرستاده است که در میان شما قسمت نموده و شما را به جنگ با دشمنش حسین بفرستم! این سخن را به گوش جان بشنوید و اطاعت کنید.وی برای مردم شام نیز عطایائی مقرر کرد و دستور داد تا در تمام شهر ندا کنند که مردم برای حرکت آماده باشند، و خود و همراهانش به سوی نخیله حرکت کرد و حصین بن نمیر و حجار بن ابجر و شبث بن ربعی و شمر بن ذی الجوشن را به کربلا گسیل داشت تا عمربن سعد را در جنگ با حسین کمک نمایند. برخی از مورخین تعداد افرادی که به سپاه عمر بن سعد پیوستند را در 4گروه ذکر کرده اند که شامل: شمر بن ذی الجوشن با چهار هزار نفر؛ یزید بن رکاب کلبی با دو هزار نفر؛ حصین بن نمیر با چهار هزار نفر؛ و مضایر بن رهینه مازنی با سه هزار نفر؛ این نیروها تا روز عاشورا در سپاه عمر بن سعد حضور داشته اند.در برخی از اسناد تاریخی هم تعداد لشکریانی که به عمربن سعد ملحق شدند را بیست هزار نفر ذکر کرده اند. حر بن یزید ریاحی آزاد مرد کربلا حر بن یزید بن ناجیه ریاحی، جد او، عتاب ، ندیم نعمان بن منذر ( پادشاه حیره ) و پسر عمویش، احوص، شاعر و از اصحاب رسول خدا بود.حر از سران کوفه بشمار میرفت. عبید ا...ابن زیاد او رابرای رویارویی با امام حسین علیه السلام فرا خواند و با هزار سوار به سوی کاروان او فرستاد. حر اولین کسی بود که راه را بر امام علیه السلام بست و از ورود او به کوفه یا بازگشتش به مدینه جلوگیری نمود. حر علی رغم این که برای رویارویی با امام آمده بود، رفتارش خالی از ادب نبود و هنگامی که دید عمر بن سعد برای جنگ با امام حسین علیه السلام مصمم است، به کاروان حسینی ملحق شد، توبه کرد و در سپاه امام جنگید تا به شهادت رسید. در تاریخ آمده است: حر به امام حسین علیه السلام گفت: هنگامی که عبیدالله بن زیاد مرا به سوی شما روانه ساخت و از قصر بیرون آمدم، از پشت سرم صدایی شنیدم که می گفت: ای حر! شاد باش که به خیر رو می آوری. وقتی پشت سرم را نگاه کردم، کسی را ندیدم. با خود گفتم من به پیکار حسین علیه السلام می روم و این چه بشارتی است؟! هرگز تصور نمی کردم که سرانجام از شما پیروی خواهم کرد. (ابصار العین، صفحات 115 و 116) بعد از توقفگاه عقبه ، کاروان امام حسین یکسره تا منزل شراف رفت. هنگام سحر، امام به جوانان فرمان داد آب فراوان با خود بردارند و به راه بیفتند. نیمه های روز، همچنان که راه می رفتند، یکی از همراهان امام گفت: الله اکبر امام حسین علیه السلام فرمود: چرا تکبیر گفتی؟ عرض کرد: نخلستان دیدم. گروهی از اصحاب گفتند: به خدا سوگند، ما هرگز در این سرزمین، درخت خرما ندیده ایم. امام فرمود: پس چه می بینید؟ گفتند: به خدا سوگند آنچه می بینیم، تعداد زیادی اسب است. فرمود: به خدا من نیز همان را می بینم. آن گاه فرمود: اینجا پناهگاهی نداریم که به آن پناه ببریم؟ برخی از اصحاب گفتند: بله، داریم. توقفگاه ذوحسم سمت چپ ماست. اگر به آن جا برویم، تپه ای است که می توان از یک سو با این لشگر مواجه شد. امام به راه افتاد و اصحابش نیز به دنبالش به سوی ذوحسم رفتند. چیزی نگذشت که گردن اسبان نیز از دور پیدا شد. لشگریان ابن زیاد، چون دیدند کاروان امام حسین علیه السلام، راه خود را کج کرده است، آنان نیز راه خود را کج کردند و برای تصرف ذوحسم شتاب کردند اما کاروان امام زودتر به انجا رسید و آن را تصرف کرد. عصر شده بود و امام حسین علیه السلام و لشگر حر در راه کربلا در برابر هم قرار گرفته بودند. امام به سپاهش فرمود آماده رفتن شوند، آن گاه به منادی خود فرمود برای نماز عصر اذان بگوید. پس از نماز، امام حسین علیه السلام رو به لشگریان حر کرد و پس از حمد و ثنای خدا فرمود: اگر از خدا بترسید و حق را برای اهل آن بدانید، خداوند خشنود خواهد شد. ما خاندان محمد صلی الله علیه و آله هستیم و از اینها به فرمانروایی بر شما سزاوارتریم. اینها مدعی چیزی هستند که به ایشان تعلق ندارد و به زور و ستم در میان شما رفتار می کنند. اگر فرمانروایی ما را خوش ندارید و می خواهید درباره حق ما نادان بمانید و نظرتان چیزی غیر از آن است که در نامه هایتان به من نوشتید و فرستادگان شما به من گفتند، اکنون باز می گردم. حرّ گفت: به خدا سوگند، من نمی دانم این فرستادگان و این نامه ها که می گویی چیست؟ امام به یکی از یارانش فرمود: ای عقبة بن سمعان! آن دو خورجین را که نامه های ایشان در آن است بیرون بیاور. عقبه نامه ها را آورد و جلوی امام خالی کرد. حر گفت: ما از آن کسان نیستیم که این نامه ها را به تو نوشته اند. ما فقط دستور داریم که از وقتی تو را دیدیم، از تو جدا نشویم تا به کوفه نزد عبیدالله بن زیاد ببریم. امام حسین فرمود: این آرزویی بیش نیست و محال است من با تو نزد عبیدالله بروم. امام حسین علیه السلام پس از آن که نماز عصر را در ذوحسَمَ به جا آورد و با لشگریان حرّ احتجاج نمود، به اصحاب خود دستور داد: به سوی مدینه باز گردید. اما لشگر حر از بازگشت آنان جلوگیری کرد. حسین علیه السلام به حر فرمود: مادرت به عزایت بنشیند! از ما چه می خواهی؟ حرّ گفت: غیر از شما، هر کس از تبار عرب بود و چنین می گفت، من نیز می گفتم مادرش به عزایش بنشیند، ولی به خدا نمی توانم نام مادر تو را جز به نیکی ببرم. امام حسین فرمود: از من چه می خواهی؟ گفت: می خواهم شما را نزد امیر عبیدالله بن زیاد ببرم. فرمود: به خدا من همراه تو نخواهم آمد. حرّ گفت: من نیز به خدا سوگند، دست از تو بر نخواهم داشت. این سخنان سه بار میان امام و حرّ رد و بدل شد و سرانجام حر گفت: من دستور جنگ با شما را ندارم. اما دستور دارم از شما جدا نشوم تا با من به کوفه بیایید. اکنون که از آمدن به کوفه خودداری می کنید، پس راهی را در پیش بگیرید که نه به کوفه برود و نه به مدینه؛ و نه حرف من باشد، نه حرف شما؛ تا در این باره نامه ای به عبیدالله بنویسم. شاید خدا راهی پیش آرد که سلامت دین من در آن باشد و درباره ی شما مرتکب گناهی نشوم. اینجا بود که امام علیه السلام از راه قادسیه (که به کوفه می رفت) به سمت چپ حرکت کرد و حر و همراهانش نیز به دنبال او به راه افتادند. امام حسین علیه السلام پس از رویارویی با حرّ و لشگریانش و اصرار حر بر رفتن امام به کوفه نزد عبیدالله بن زیاد و اصرار سرسختانه امام بر بازگشت به مدینه، تصمیم گرفت راه سومی را پیش گیرد. بنابراین حرکت کرد و حر و لشگریانش نیز در پی او به راه افتاد. حرّ پیوسته به امام علیه السلام می گفت: ای حسین! به خدا سوگند اگر جنگ کنی، کشته خواهی شد! امام حسین می فرمود: مرا از مرگ می ترسانی؟ آیا گمان می کنید اگر مرا بکشید، کارهای شما رو به راه و خاطرتان آسوده خواهد شد؟ اشتباه می کنید! من در پاسخ شما همان چیزی را می گویم که برادر اوس به پسر عمویش گفت. آن هنگام که اوس می خواست به یاری رسول خدا برود و پسر عمویش او را می ترساند و می گفت: کجا می روی؟ کشته خواهی شد. اوس در پاسخش سه بیت شعر خواند: من می روم و مرگ برای جوان ننگ نیست، آن هنگام که نیتش حق باشد و در حال ایمان به اسلام بجنگد. و در راه مردان صالح و شایسته جانبازی کند و از نابودشدگان در دین جدا گشته، به گنهکاری پشت کند. پس در این صورت اگر زنده ماندم، پشیمان نیستم و اگر مردم، بابت تو که زنده خواهی ماند و بینی ات به خاک مالیده خواهد شد، سرزنشی بر من نیست. حر بن یزید با شنیدن این حرف ها دانست که امام حسین تن به کشته شدن داده ولی تن به خواری و تسلیم شدن به ابن زیاد نداده است. از این رو خودش را کنار می کشید و با همراهان خود می رفت تا اینکه حسین علیه السلام به منزل عذیب الهجانات رسید. حر بن یزید ریاحی هنگامی که دید سپاه کوفه در جنگ با حسین علیه السلام مصمم است، به عمر بن سعد گفت: آیا با حسین جنگ خواهی کرد؟ عمر پاسخ داد: آری، به خدا سوگند جنگی کنم که آسان ترین اتفاقش افتادن سرها و بریده شدن دست ها باشد. حر گفت: آیا پیشنهادش راضی تان نکرد؟ ابن سعد گفت: اگر به دست من بود می پذیرفتم، ولی امیر تو، عبیدالله، نپذیرفت. حرّ که دید ابن سعد در جنگ با امام علیه السلام مصمم است، عقب رفت و در کنار لشگر ایستاد. مردی از قبیله ی او به نام قره بن قیس به او گفت: امروز اسب خود را آب داده ای؟ حر گفت:نه. گفت: نمی خواهی بدهی؟ من نیز اسبم را آب نداده ام و اکنون می روم آبش دهم. حرّ از آن جا که ایستاده بود کناره گرفت و اندک اندک به سوی سپاه حسین علیه السلام رفت. مهاجر بن ادس (که در لشگر عمر سعد بود) به او گفت: ای حرّ می خواهی چه کنی؟ می خواهی حمله کنی؟ حرّ پاسخی نداد و لرزه اندامش را فرا گرفت. مهاجر گفت: به خدا کار تو مرا به شک انداخته است. من در هیچ جنگی تو را به این حال ندیده بودم. هرگز ندیده بودم این گونه از ترس جنگ بلرزی. اگر به من می گفتند دلیرترین مردم کوفه کیست، تو را نام می بردم. پس این چه حالی است که در تو می بینم؟! حر گفت: به خدا سوگند خود را در میان بهشت و جهنم می بینم و جهنم را بر نمی گزینم گرچه پاره پاره شوم و مرا بسوزانند. این را گفت و اسب خود را هی کرد و به حسین علیه السلام پیوست. حّر هنگامی که دید سپاه کوفه در جنگ با امام حسین علیه السلام مصمّم است، به سپاه حسینی پیوست و به امام گفت: فدایت شوم ای پسر رسول خدا! من همان کسی هستم که تو را از بازگشت به وطنت بازداشتم و همراهت آمدم تا تو را ناچار کردم در این سرزمین توقف کنی. گمان نمی کردم پیشنهاد تو را نپذیرند و به این سرنوشت دچارت کنند. به خدا اگر می دانستم کار به این جا می کشد، هرگز به چنین کاری دست نمی زدم. اکنون از کرده ام به سوی خدا توبه می کنم. آیا توبه من پذیرفته است؟ حسین علیه السلام فرمود: آری، خداوند توبه تو را می پذیرد. اکنون از اسب پایین بیا. حر گفت: من سواره باشم برایم بهتر است از این که پیاده شوم. می خواهم همچنان که بر اسب خود سوار هستم، ساعتی با دشمن برای یاری ات بجنگم تا کشته شوم. سخنان حرّ خطاب به سپاهیان یزید حرّ پس از آنکه به سپاه امام حسین علیه السلام پیوست و توبه کرد، در برابر لشگر عمر بن سعد ایستاد و گفت: ای مردم کوفه، مادرتان در سوگتان بگرید! این بنده ی صالح خدا را فرا خواندید و هنگامی که به سوی شما آمد، دست از یاری او برداشتید؟ شما که می گفتید در یاری او با دشمنانش خواهیم جنگید، اکنون رو در روی او ایستاده اید و می خواهید او را بکشید؟ راه نفس کشیدن را بر او بسته اید، از هر سو محاصره اش کرده اید و از رفتنش به سوی سرزمین ها و شهرهای الهی جلوگیری می کنید. حسین همچون اسیری است که در دستان شما گرفتار شده؛ نه می تواند سودی به خود برساند و نه زیانی را از خود دور کند. آب فرات را که یهود و نصاری و مجوس از آن می آشامند و سگان و خوک های سیاه در آن می غلتند، بر روی حسین و زنان و کودکان و خاندانش بسته اید، تا جایی که آنان از فرط تشنگی به حال بیهوشی افتاده اند. چه بد رعایت محمد صلی الله علیه و آله را درباره فرزندانش کردید! خدا در روز تشنگی محشر، شما را سیراب نکند! . ظاهرا حر با اذن امام حسین اولین فردی است که به میدان رفت و در خطابه ای مؤثر، سپاه کوفه را به خاطر جنگیدن با حسین توبیخ کرد. چیزی نمانده بود که سخنان او، گروهی از سربازان عمر سعد را تحت تاثیر قرار داده از جنگ با حسین منصرف سازد، که سپاه عمر سعد، او را هدف تیرها قرار داد. نزد حسین بازگشت و پس از لحظاتی دوباره به میدان رفت و با رجزخوانی، به مبارزه پرداخت و کشته شد. رجز او چنین بود: اضرب فی اعناقکم بالسیف انی انا الحر و ماوی الضیف اضربکم و لا اری من حیف عن خیر من حل بارض الخیف که حاکی از شجاعت او در شمشیر زنی در دفاع از حسین و حق دانستن این راه بود. حسین بن علی بر بالین حر رفت و به او گفت: توهمانگونه که مادرت نامت را حر گذاشته است، حر و آزاده ای، آزاد در دنیا و سعادتمنددر آخرت! انت الحر کما سمیتک امک، و انت الحر فی الدنیا و انت الحر فی الآخرة و دست بر چهره اش کشید.حسین با دستمالی سر حر را بست. پس از عاشورا بنی تمیم او را بیرون کربلا دفن کردند، همانجا که قبر کنونی اوست، جایی که در قدیم به آن نواویس می گفته اند. درباره فرزندان حضرت زینب (سلام الله علیها) در منابع تاریخی آمده است که عون و محمد فرزندان عبدالله بن جعفر بودند. این دو برادر به میدان آمده و هر یک جداگانه وفاداری خویش را تا مرز شهادت به امام زمانشان ابراز داشتند. ابتدا محمد در حالی که اینگونه رجز می خواند وارد میدان شد: به خدا شکایت می کنم از دشمنان قومی که از کوردلی به هلاکت افتادند. نشانه های قرآنی که محکم و مبیّن بود، عوض کردند و کفر و طغیان را آشکار کردند. جمعی از سپاه کوفه به دست او کشته شدند و سر انجام عامر بن نهشل تمیمی، جناب محمد را به شهادت رساند. بعد از شهادت محمد، عون بن عبدالله بن جعفر وارد میدان شد و این گونه رجز خواند: اگر مرا نمی شناسید، من پسر جعفر هستم که از روی صدق شهید شد و در بهشت نورانی با بالهای سبز پرواز می کند، این شرافت برای من در محشر کافی است. نوشته اند تا بیست تن را به درک واصل کرد، آنگاه به دست عبدالله بن قطنه طائی به شهادت رسید. منقول است حضرت زینب(سلام الله علیها) زمانی که هر یک از بنی هاشم(ع) به شهادت می رسیدند، به کمک سید الشهدا (ع) برای تعزیت می آمد، ولی هنگام شهادت این دو بزرگوار پرده خیام را انداخت و از خیمه گاه خارج نشد. شهدای کربلا، در پایین پای حضرت حسین (علیه السلام) مدفونند و به احتمال قوی این دو دلداده نیز در همانجا پروانه شمع محفل حائر حسینی هستند. البته در 12 کیلومتری کربلا بارگاهی کوچک منصوب به عون ابن عبدالله وجود دارد که ملجأ زائرین است. برخی را عقیده بر این است که این مرقد یکی از نوادگان امام مجتبی (علیه السلام) به نام عون می باشد. گردآوری وتنظیم:مجید کریمی ...
همه اشتباهات تابش!!!/مقاله ای انتقادی از اشتباهات شخصی و استراتژیکی تابش در طول 16 سال نمایندگی مردم ...
تیتر را جبران کرده باشم و ان شاء الله به کسی هم برنخورده باشد، چرا که به قول ما رسانه ای ها تیتر شوخی بردار نیست و نمی شود توی تیتر به کسی نان قرض داد. از قدیم هم گفته اند هرچه تیتر کوچک تر ؛ جذاب تر. پس خطای ما را عفو بفرمایید! خطای اول؛ بی معرفتی آقای تابش تقریبا هر دو هفته یکبار در حوزه انتخابیه خود یعنی اردکان حاضرمی شوند و علاوه بر ملاقات های عمومی در دفترشان ، در محافل و مجالس
خاطرات یک زائر حسینی از زیارت اربعین
پایگاه خبری یزدفردا "اربعین آمد دلم را غم گرفت بهر زینب عالمی ماتم گرفت سوز اهل آسمان آید به گوش نالۀ صاحب زمان آید به گوش اربعین سالار شهیدان جایگاه ویژه ای در فرهنگ شیعی دارد. نقل است که چهل روز پس از شهادت امام حسین (ع) و یارانش، جابربن عبد الله انصاری، صحابی رسول خدا (ص)، به زیارت قبر مطهر امام حسین رفت. عطیه بن سعد بن جناده عوفی کوفی، که شاگرد ابن عباس و از مفسران قرآن بود، همراه
تفسیر منسوب به امام حسن عسکری(ع)
خوشحال شدیم و عرض کردیم: ای فرزند رسول خدا صلی الله علیه و آله! بنابراین، ما تمام علوم و معانی قرآن را فراخواهیم گرفت؟ امام علیه السلام فرمود: تمام علوم را نه ، پس نخستین مطلبی که به ما املا فرمود، روایاتی در فضل قرآن و اهل آن بود، سپس تفسیر برخی از آیات را به ما املا فرمود و ما در مدّت اقامت خود در خدمت حضرت [که هفت سال طول کشید] هر روز مقداری از تفسیر را می نوشتیم.3 شیوة تفسیر عسکری
سازه ایی از کلمه و جریده
مقالات وی درباره مسائل سیاسی و اجتماعی کشور در رسانه است. که در قالب کتاب هایی منتشر شده اند ولی ما امید حلالی را همچنان یک شاعر و روزنامه نگار می دانیم. امید حلالی:تلاش کردم در فعالیتهای ادبی و رسانه ایی ام توازن ایجاد کنم در ادامه برنامه امید حلالی با بیان تبریک حلول ماه ربیع الاول در سخنانی اظهار کرد:جای سپاس است که جمع حاضر فارق از سلایق و دیدگاه هایشان نسبت به خلق آثار
حضرت خدیجه (س) اولین شیعه علی (ع)
السلام است با این که در آن وقت به قبول ولایت مکلف نبود، چون این تکلیف بعد از وفات پیامبر صلی الله علیه و آله، وجوب می یافت. ولی او در زمان ولادت حضرت فاطمه زهرا علیهاالسلام از امامت ائمه اطهار که از نسل فرزندش فاطمه هستند شنیده بود. لذا قدر و منزلت امیر مؤمنان علیه السلام را می دانست. علامه مجلسی در این باره می نویسد: یک روز رسول خدا صلی الله علیه و آله همسر مهربانش را خواست. او را در کنار
بیا که نوای دل انگیز توحیدت را با گوش جان شنواییم/ جانها، شورانگیز از یاد دلربای توست
بگیرند. همچنین در پی قاضی القضات فرستاد و به او دستور داد که پیش او بیاید و ده تن از کسانی را که به دین و امانتداری و پرهیز گاری آنان مطمئن است، انتخاب کند و با خود بیاورد. آنگاه تمام آنها را به خانه امام حسن فرستاد و بدیشان تکلیف کرد که شبانه روز همانجا بمانند. آنها در آنجا بودند تا آنکه امام حسن عسکری علیه السلام درگذشت. رحلت او چند روز گذشته از ماه ربیع الاوّل سال 260 واقع شد. با