الله میلانی می فرمود: فلانی (آهی) که می آید یکسره بیاید پیش من! روزی خدمت ایشان رسیدم. گفتم: آقا من می خواهم یک شعر خدمتتان بخوانم. پسرش مرحوم آقا سیدمحمدعلی به مزاح گفت: همه از پدرم فقه و اصول می پرسند، تو می آیی شعر می پرسی؟ گفتم: آقا فقه و اصول در کتابها زیاد است. اینکه من می پرسم، در هیچ کتابی نیست. بعد شعر فؤاد کرمانی درباره حضرت زهرا(س) را خواندم: چو نورش در بسیط فرش از عرش برین
خانه
