دو لشکر اسلام و کفر رو به روی یکدیگر صف آرایی می کردند و در آن زبانی جز زبان شمشیر حاکم نبود و معمولا هر لشکری تسلط بر دشمن و از میان برداشتن خصم را می خواست، حتی اگر با بیرحمانه ترین شیوه ها منظور و مطلوب حاصل گردد. ولی پیامبر نخست از طریق دعوت به حق اقدام می کرد و آن گاه که این شیوه موثر واقع نمی شد و کار به جنگ می انجامید. بعد از تسلط بر دشمن نیز زمینه عفو و گذشت را فراهم می ساخت تا
خانه
