به یمن فرستاده شد عمل می کنیم وی با بودن نص به نص و با نبودنش به اجتهاد عمل می کرد. (9) وی مشکلات ارتباط با امام را دلیل عمل به ظن می داند. (10) و بر آن است که پیامبران و امامان با علم به خطای مردم آنان را امر به اجتهاد نموده اند. حتی سخن پیامبر (صلی الله علیه و آله) که فرمود انا احکم بالظاهر و الله یتولّی السرائر از منظر وی به این معناست که پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرموده که:
) آمده است. 15- مجاهد مصطفی بهجت، دیوان الامام ...، ص99. 16- مجاهد مصطفی بهجت، دیوان الامام ابی حامد الغزّالی، صص97-103. 17- این شعر به گونه ی دیگری نیز آمده است: حلَّت عَقارِبُ صَدغهِ فی خَدّیهِ *** قَمَرأ یَجِلّ بِها عَنِ التِشبیه و لَقَد عَهَدُناهُ یَحِلٌ بِبُرجِها *** و مِن العجائِبِ کیفَ حَلَّت فیه این شعر را غزّالی درباره ی خودش سروده بود (وفات الاًعیان ابن
و جوانان این مردم یعنی رزمندگان و ایثارگران بودند و الگو و اسوه ی همه ی بزرگی ها و بزرگواری ها و مرشد و راهنمای مردم، امام خمینی (ره) بود. رحلت امام و فقدان حضور ایشان در میان ملت، خود یکی از بزرگترین غم ها و حسرت های منعکس شده در شعر این دوره است؛ زیرا شاعران - چون مردم - امام را خلاصه ی همه ی خوبی ها می دانستند. 4- چرا حسرت؟ حسرت به گذشته و یاد کرد شرایط معنوی و خلقیات از دست رفته، از
شرایط سیاسی ویژه و پیچیده ی عراق، و سختی های مردم آن، که حقوق شان به دست حاکمان، مزدوران و جاسوسان استعمار تباه گردیده، سخن به میان می آید، آتش خشم در چشمان بیاتی زبانه می کشد (دولیس، 1996: 248). شعر بیاتی هر قدر که به جلو می رود، بر خشم و سرکشی آن افزوده می شود و گاهی با خارج شدن از حالت شخصی، رویه ای عمومی و فراگیر به خود می گیرد. در اشعار او، حاکمان، طاغیانی هستند، که همواره در کفر خیانت به
خانه
