از داشتن این امتیاز که امروز در جمع شما حضور داشته باشم بسیار خوشبختم و از دانشگاه تربیت مدرس و اولیا و استادان آن سپاسگزارم که این فرصت را برای بحث و گفت وگو درباره پاره ای از نظریات این جانب که از نزدیک به 55 سال پیش ساخته و پرداخته شده اند، فراهم آورده اند. آنچه در اینجا عرض می کنم شمایی از نظریات این جانب بیش نیست و در حقیقت سرفصل آنها است و برای تحلیل دقیق و مفصل آنها باید به کتاب های من رجوع فرمایید. ایرانیان دوره باستان تا دوره معاصر، تضاد دولت و ملت در ایران،
بیست و شش صرافی در شهر اصفهان بود. در همان زمان ها و پس از آن در ایران روابط گسترده بانکی وجود داشت و از این شهر به آن شهر پول حواله می شد. یک نمونه از قرن سیزدهم میلادی مواردی است که خواجه شمس الدین جوینی و برادرش عطاملک از تبریز برای سعدی در شیراز جهت نیکوکاری پول حواله کرده بودند.مکس وبر، پس انداز و انباشت بلندمدت را نتیجه اخلاق پروتستانی می دانست که امت را به کم مصرف نکردن و انباشتن برای رونق
عراق در درس اصول فقه علامه حلی حاضر گشت، وی نیز متقابلا در درس حکمت خواجه شرکت می نمود. پس از مدتی خواجه قصد مراجعت به وطن خویش نمود. در بین راهِ بازگشت به میهن از شهرهای مختلف عبور کرد و به نیشابور رسید. نیشابور در آن زمان چند بار مورد هجوم قرار گرفته بود و شهر در دست مغولان بود. خواجه بعد از نیشابور به طرف طوس زادگاه خویش ادامه مسیر داد و از آنجا خود را به قاین رساند تا بعد
گردید را می توان حرکتی دینی و برای دفاع از حریم مقدس اسلام دانست که این اندیشه را در باور جهانیان تقویت نمود که با رهبری های فقیه جامع الشرائط می توان به اداره دین و دنیای مردم پرداخت. امام خمینی که در آن زمان عملاً در جایگاه رهبر انقلاب قرار گرفته بودند، تعیین نوع حکومت را به مردم سپردند و جمهوری اسلامی را به عنوان پیشنهاد خود مطرح ساختند و در همه پرسی فروردین 1358 اکثریت قاطع به آن آری گفتند و این
خانه
