سایر منابع:
سایر خبرها
آینده جهان شبیه کوه است یا اقیانوس؟
انسان ها افزایش یابد، اما از سوی دیگر انتظارات انسان ها با رشد رفاه آنها رو به فزونی است و مشکلاتی برای آینده منابع و نسل های بعد ایجاد می شود. براساس تحلیل های سازمان ملل و شل، تا سال 2030 بین 40 تا 50 درصد آب، غذا و انرژی بیشتر نیاز خواهیم داشت و این تناقض همان مسئله محیط زیست و انرژی است که آمریکا بر سر آن، با روی کار آمدن ترامپ، دست وپنجه نرم می کند. تناقض ارتباط یعنی با گسترش زیرساخت های
درهای موزه ها به روی پناه جویان باز می شود
مدیترانه عبور می دهند حرف می زنند و درباره استراتژی بازگذاشتن مرزها سخنوری می کنند، اما در عمل نتوانسته اند کاری از پیش ببرند. در سال گذشته این ماجرا از اساس دگرگون شد؛ چراکه افراد در سرتاسر اروپا تصمیم گرفتند بخشی از مسئولیت را به دوش بکشند و کاری بکنند. هم زمان با اروپاییانی که درها را باز گذاشتند و برای کمک داوطلب شدند، موزه ها و مراکز میراث فرهنگی به دنبال راهی بودند که با آن بتوانند کاری اثر بخش
باید بین دانشمندان و دولت دیالوگ برقرار کرد
آن به تفاوت نگاه حزب های دموکرات و جمهوری خواه، به نقش و اهمیت علم و فناوری در منظومه و چارچوب سیاست گذاری دولت ها در ایالات متحده، مربوط می شود. هرچند که خیزش و رشد جریان علمی در آمریکا بعد از جنگ جهانی دوم و مشخصا در دوران ریاست یک جمهوری خواه شروع شد، ولی درمجموع می توان گفت که به شکل سنتی و به ویژه در سه، چهار دهه اخیر، رئیس جمهورهای دموکرات نسبت به رئیس جمهورها و دولت های جمهوری خواه، به موضوع
استارتاپ ها: بایدها و نبایدها
کسب وکارهای نوپا یا همان استارتاپ ها در چند سال اخیر و به طور اخص طی سال 95، دوران پربار و البته پرفرازونشیبی را سپری کردند. ورود سرمایه گذاران بزرگ داخلی و خارجی، ورزیده و مجرب شدن فعالان این حوزه و همچنین توسعه اقبال و دسترسی کاربران و مصرف کنندگان به خدمات و محصولات آنلاین سبب شد که استارتاپ ها، بخش قابل توجهی از بازار فناوری را در دست بگیرند و بیش از همیشه، جدی گرفته شوند. پتانسیل های فراوانی
نیاز به رسانه های رسمی از بین نخواهد رفت
تأثیرگذار بودند. اما درحال حاضر با رشد شبکه های اجتماعی، این رسانه های تازه می توانند رسانه های بزرگ را تحت تأثیر قرار دهند و آنها را به دنبال خودشان بکشند؟ به نظر من با پیشرفت تکنولوژی و فراگیرشدن آن و به خصوص فراگیرشدن تلفن همراه هوشمند به عنوان مهم ترین ابزار دریافت اطلاعات، عملا دیگر چیزی به نام رسانه کوچک نداریم. چندین سال پیش که مصرف اینترنت تازه همگانی شده بود، یعنی پیش از اینکه این
پرده آخر*
ظلمت به معنای مطلق یا محدوده روشنای چند چراغ خیابان که برخی از آنها گویا نیم سوز شده بودند. گویی نبرد اساطیریِ نور و ظلمت در خیابان جاری بود؛ نبردی صامت، و جز طنین جیغِ تکراری پرنده ای مثل چرخ چاهی که یک دم با فواصل نت یکسان از صدا نمی افتد، چه می توانست گویای آن نبرد باشد؟ مردی با برگه ای در دست وارد ساختمان شد. راه ورودی مثل اتاق خواب، نیمه روشن بود و نیمکت های تعبیه شده طرفین راهرو در تاریکی فرو
زنان پارالمپیکی نرفتند فقط سهمیه بگیرند
اینکه حجاب دارند، خوب بازی می کنند. نرفتند فقط کسب سهمیه کنند. در بازی کسب رتبه پنجم- ششمی تمامی سالن بچه های ما را تشویق می کند. بازی پنج سته می شود، ایران با دو امتیاز اختلاف می برد. این پنجمی برای ما خیلی ارزش دارد. از نظر حضور خانم ها در پارالمپیک ما در ریو نسبت به لندن سه برابر رشد داشتیم. اصلا حضور این خانم ها جلو این کاروان تمام این حرف وحدیث های حقوق بشر را باطل می کند. باید به زنان
سَر کردن با امر منفی
برخی حیطه ها این دو درهم فرو می روند. خودِ لوکاچ به نوعی همین مسیر را طی می کند. از نقدِ رمانتیک و محافظه کارانه نسبت به سرمایه داری و کَمّی شدن ارزش ها و نهیلیسمِ نیچه ای، می رود به سمتِ نقد چپِ افراطی و حتا در سال های اول دهه بیست از لنین هم می گذرد. گاهی اوقات هم این دو در هیأت یک آدم گره می خورند، مانند تی .اس.الیوت و ازرا پاوند که مظهرِ اوج مدرنیسم هنری و اوج محافظه کاری و ارتجاعِ سیاسی بودند
ترامپ بر فراز قانون؟
نتایج انتخابات در خیابان ها و وسایل نقلیه عمومی شاهد رشد جرائمی با انگیزه نژادی باشیم. مردم اکنون دیگر آزاد هستند تا نفرت نژادی خود را آزادانه فریاد بزنند. اما پرسش اینجاست که حال چگونه باید خودمان را از ترامپ، این آزادکننده رها و آزاد سازیم؟ اما اگر بخواهیم بیش از حد بر رتوریک متمرکز شویم، ممکن است پرداختن به سویه دوم پدیده ترامپ را به فراموشی بسپاریم: یعنی جسمانیت غیرقابل انکار اجراهای او
تقلید از تهران
شهرها باشد و این اتفاق عمدتا می افتد، اما از دیگر سو نیز موجب می شود اقدامات نادرست، غیرکارشناسی و سوءمدیریت های احتمالی، همچون ویروسی به دیگر نقاط سرایت کند. حمل ونقل عمومی و فقدان مبانی نظری در شهر تهران، دستگاه مدیریت شهری نسبت به توسعه حمل ونقل عمومی کم توجه نبوده است و اقدامات بسیاری در این حوزه در پایتخت انجام شده است؛ به ویژه در شرایطی که کمک های دولت به توسعه ناوگان حمل
10 سال پس از انقلاب یادشان افتاد زنان هم وجود دارند
خاطر ندارم، اما معمولا نرخ اشتغال را با فعالیت فعال اقتصادی می سنجند، اصلا در میان جمعیت فعال اقتصادی، زنان، جویای کار نبودند و نمی خواستند وارد بازار کار شوند. آن زمان اکثر زنان ما خانه دار بودند، جامعه ما جامعه ای سنتی بود و اکثر جامعه را افراد سنتی تشکیل می دادند، خانواده ها مذهبی بودند و مقید به ارزش های دینی و درصد کمی از جامعه را زنان متجدد تشکیل می دادند. از تجددی صحبت می کنم که رهاورد طرح
ایران؛ مقصد حرفه ای ها
104 درصد رشد را ثبت کرده است که رقم 104 درصد با بیشترین رشد مربوط به ورود گردشگران فرانسوی به ایران بوده است. 10 کشور اروپایی که دارای بیشترین سهم در گردشگری ورودی ایران هستند نیز به ترتیب کشورهای آلمان، فرانسه، ایتالیا، روسیه، هلند، انگلستان، سوئد، اتریش، اسپانیا و سوئیس هستند؛ برای مثال تعداد گردشگر ورودی از آلمان بیش از 29 هزار نفر و حدود چهار هزار نفر نیز از سوئیس در شش ماهه اول سال 95 بوده و
هلال کم رنگ
الدینی می گوید اگر هنوز نیروهای هلال احمر جایگاه خودشان را آن طور که باید پیدا نکرده اند، به خاطر آموزش ها و کمبودهایی است که ما در این حوزه در این سال ها داشته ایم. او می گوید: از بودجه نزدیک به هزار میلیاردی هلال احمر در شکل خوب آن نزدیک به 200 میلیارد تخصیص داده می شود و از این میزان هم با محاسبه هزینه های جاری و پرسنلی که به بودجه آموزش اضافه می شود، تنها 20 تا 25 میلیارد تومان و با محاسبه همه
ساختن سوسیالیسم در کوبا
، اوضاع بخش عمومی فراگیر این کشور نابسامان است. به گفته پدرو مونرئال، اقتصاددان کوبایی، حکومت رسما اعلام کرده 58 درصد از کسب و کارهای دولتی ناکارآمدند. رشد اقتصادی جزیره نیز به طور کلی کم بوده، وضعیتی که بحران کنونی آن را تشدید می کند. به گفته اقتصاددانان کوبایی تولید ناخالص ملی در سال 2017 سه درصد کاهش می یابد و نخستین سال در ربع قرن گذشته است که با رشد منفی مواجهیم. صداهای مهم در میان مخالفان
روایت جزیره: بدون آزادی دیگر بدون برابری
نشان دادن به آمریکا و شکست مقاومت نیم قرنی برادرش فیدل کاسترو در برابر همسایه متخاصم شمالی تلاش می کند آغوش کوبا را نه به رفت و آمد آزادانه بلکه به روی شرکت های خصوصی و بازار آزاد باز کند ولی همزمان دولتی تک حزبی را ابقا و هرگونه صدای مخالفی را سرکوب کند. کوبایی ها در حالی کاهش مزایای دولتی بی سابقه را در تاریخ چپ کشور خود تجربه می کنند که به گفته اقتصاددانان کوبایی تولید ناخالص ملی در سال 2017 سه
آوای خاموش مخروبه ها
خوبی برای خوشگذرانی نخواهد بود. با تمام این اوصاف، این وضعیت برای فردینان که پنج سال پیش به امید یافتن کار، پایتخت را به مقصد شهر صنعتی لیون ترک کرد، چندان غریب نیست. هر چه باشد، قریب به یک دهه تجربه امرار معاش در تنگنای بحران مالی اروپایی که در سال های اخیر با بحران سرازیرشده انسانی از خاورمیانه و شمال آفریقا نیز درهم تنیده شده، او را به اندازه کافی آبدیده ساخته تا سطح ثابت دستمزدها، بازار کار به
امنیت در شرق زیر ذره بین دیپلماسی
در ادامه وضعیت سال های پیشین نتوانسته است امنیت مناسبی برای مردم کشورش فراهم کند. در داخل کشور هرچند تا حدودی حکومت متکی بر صندوق های رأی است اما حضور پرقدرت خانواده های صاحب ثروت در صحنه سیاسی در قالب احزاب سهم مردم را در حکومت کاهش می دهد. بنابراین ادامه فساد در دستگاه های مختلف حکومت یک مشکل جدی برای امر توسعه در این کشور است. از نظر اقتصادی هرچند تلاش هایی از سوی دولت و بخش خصوصی صورت می گیرد
ترامپ خواهان همکاری چین و روسیه است
به دلیل برجستگی هایشان در طول چند دهه توسط دولت های آمریکا جذب شده اند و 70درصد سفیدها نسبت به آن اقلیت، به لحاظ سرمایه و همچنین علم و اندیشه، عقب تر هستند. نتیجه این قضیه باعث شده تا 30درصد به دلیل استعدادهای بالاترشان، مدارج بالا در دانشگاه ها، شرکت ها و مراکز تحقیقاتی را از آنِ خود می بینند. حتی در بخش پایین جامعه هم فرصت های شغلی را در اختیار خود گرفته و درواقع جای سفیدها را تنگ کرده اند تا بی
اعتقادی به برنامه های فعلی ندارم
میلیارد تومان اعلام کرده است؛ یعنی بیش از 55 درصد تولید ناخالص داخلی ایران. تاکنون گفته می شد، میزان بدهی دولت در ایران نسبت به اقتصاد ملی رقم بالا و نگران کننده ای نیست. اینک این نسبت نشان می دهد که میزان بدهی دولت به اقتصاد کاملا نگران کننده و فلج کننده است. سوم نرخ بهره وری در اقتصاد ملی است که خود تابع مستقیمی از نسبت دولت و اقتصاد در مدل اقتصاد سیاسی ایران است. در مدل موجود دولت برابر کوچک
سایه ترامپیسم بر دیپلماسی
دو هفته نخست حضور دونالد ترامپ در کاخ سفید ثابت می کند که سیاست خارجی در دوران او یک کابوس تمام عیار است. ترامپ اصولا عقیده راسخی به سیاست خارجی ندارد و بنا به گفته برخی مقامات وزارت خارجه آمریکا، سیاست خارجی ترامپ به هیچ وجه قابل پیش بینی نیست، زیرا او اصولا قبل از تصمیم گیری ها با کسی مشورت نمی کند. دو هفته نخست و اتفاقاتی که در آن به وقوع پیوست، تنها قله یک کوه یخی را نشان می دهد که بخش عظیمی
توسعه در جامعه جناح بندی، طنزی بیش نیست
شرق: قدمت توسعه خواهی در ایران به شیوه ای نوین را شاید بتوان به تشکیل کمیسیون اقتصادیات در سال 1303 شمسی در مجلس شورای ملی به عنوان اولین اقدام رسمی در زمینه پیدایش تفکر برنامه ریزی و توجه به توسعه اجتماعی و اقتصادی کشور نسبت داد. هرچند نخستین برنامه توسعه ایران در قالب توسعه عمرانی از سوی رضاشاه، 10 سال پیش از تشکیل رسمی سازمان برنامه و بودجه (1337) در سال 1327 در قالب برنامه ای هفت ساله به
اشتباه بزرگ مجلس روی میز دولت
خاطر کاهش درآمد سرانه خانوارها است. اگر امسال را بتوانیم با نرخ هفت درصد پشت سر بگذاریم، (نرخ 7.4درصدی 9 ماهه است)، تازه مسئله را حل نکرده ایم چون بخش عمده ای از این رشد مربوط به نفت است. مگر سال بعد هم نفت مانند امسال می تواند جهش داشته باشد؟ ما می خواستیم افت تولیدمان را جبران کنیم که جبران کردیم. می خواستیم سهمیه مان را در اوپک بگیریم که گرفتیم. می خواستیم در کاهش سهمیه اوپک که عربستان می خواست
اقتصاد نیازمند گروه امداد و نجات
برجام، وقتی حدود 10 سال دچار تحریم و تنگنا بودیم، مراودات بین المللی مان کم بود و با ظرفیت های خالی اقتصاد روبه رو بودیم، اینکه باید رشد اقتصادمان نسبت به سال قبل بیشتر و نرخ تورم کمتر باشد کاملا طبیعی است. سال گذشته وقتی ظرفیت تولید به شدت پایین بود و امکان فعالیت نداشتید، معلوم است با برداشته شدن فشار، نرخ رشد باید دورقمی می شد نه یک رقمی. بعد از جنگ تحمیلی عراق علیه ایران دو، سه سال نرخ رشد
ذبح اقتصاد
را چطور می بینید؟ نفت می توانست کمکی به اقتصاد کند که در سال 95 این کار را کرد و نرخ رشد فعلی حاصل آن است. بعید می دانم نفت بتواند در سال 96 باز هم این اثر را داشته باشد. اگر بخواهیم نرخ رشد هفت، هشت یا حتی چهار درصد داشته باشیم، باید در بخش های دیگر اقتصاد اتفاقاتی بیفتد. یکی اینکه باید روی بازارهای صادراتی کالاهایمان کار کنیم چون به نظر نمی آید بازار داخلی تکافوی ظرفیت هایمان را بدهد. نکته
مرد شماره یک تشنج زدایی
نشان می دهد این دوره اگرچه کوتاه بود، اما می توان آن دوره چندساله را ماه عسل مناسبات ایران و غرب، همچنین جمهوری اسلامی و جهان عرب دانست که در عین حال کمک زیادی به استراتژی بازسازی و رویکرد سازندگی اقتصادی آقای هاشمی کرد. وام ها، سرمایه گذاری ها و مشارکت در طرح های عمرانی دولت هاشمی عموما در این سال ها و دوره اول ریاست جمهوری آقای هاشمی رفسنجانی و سال های اولیه دوره دوم و در حد فاصل 1368 تا 1373
روش مخالفان علیه روحانی آنتی ژنیسم است
ملموس است، تا حدی دلیل دارم. یکی از نزدیکان من بیماری سرطان داشت و من از سال 90 مأمور خرید خانه شدم؛ پنیر پگاه هزارو 200 تومان بود. در بهار 91 شد دوهزارو 400 در بهار 92 شد سه هزار و 800 و امروز چهارهزارو 100 تومان است. می خواهم بگویم اینها باید منتقل شود؛ این یعنی در سه سال فقط 10 درصد رشد قیمت داشته ایم؛ درحالی که در آن مقطع در این کالای خاص افزایش قیمت به بالای 300 درصد رسیده بود. اگر بتوانیم
شریک یا متحد
ردیف 32 بود و روسیه در ردیف هشتم قرار داشت و اندازه اقتصاد آن 5.6 برابر بزرگ تر از اقتصاد ایران بود. این امر نشان می دهد اقتصاد ایران در حال پویایی و روسیه در رکود است. تولید ناخالص داخلی روسیه در سال 2014 به هزار و 861 میلیارد دلار و در سال 2015 به هزارو 325 میلیارد دلار کاهش یافت. اقتصاد روسیه با پیامدهای بحران اوکراین، تحت تأثیر قرار گرفته و نرخ برابری پول ملی (روبل) در برابر ارزهای
علیه من وارد عمل شدند
که قصد واگذاری این سمت را دارد. او می گوید تلاش خود را در تمام این چهار سال انجام داده است و مهم ترین دستاورد خود را جاانداختن این گفتمان می داند که در آن به مطالبات اقوام و اقلیت ها با رویکرد وحدت و هویت ملی، توجه جدی می شود. یونسی می گوید از اینکه رقبای دولت نیز تلاش می کنند این گفتمان را جذب کنند، خوشحال است چون آنها هم مطالبه گر شده اند. او همچنین معتقد است مطالبات در حوزه قومی و اقلیت ها با
ما خودمان جزو حاکمیت هستیم
نخبگان و صاحب نظران استفاده می کنیم و به این سؤال پاسخ خواهیم داد که آیا ما در چند گام نخستمان مسیر درستی را اتخاذ کرده ایم؟ یا اینکه کجاها و در چه زمان هایی گام اشتباه برداشته ایم. ما گام اولمان را در خردادماه 92 برداشتیم، گام دوم اسفندماه 94 و گام سوم اردیبهشت ماه 96 خواهد بود. به همین دلیل برای گام چهارم که در سال 98 برای انتخابات مجلس یازدهم برداشته خواهد شد، باید تحلیل درستی از شرایطمان داشته
ترامپ و پوپولیسم در ایالات متحده
نظام سرمایه داری دچار بحران شد. این بحران بهانه ای به دست داد که در واکنش به برنامه ریزی و کنترل دولت بر اقتصاد، نظریه پردازان نئولیبرالی مانند میلتون فریدمن ، دیوید فریدمن ، فدریش هایک ، رابرت نوزیک ، موری راتبارد و... به منظور رشد، رونق بیشتر و آزادی های فردی و اجتماعی با نفی نظام دولت رفاهی تفسیر جدیدی از اقتصاد بازار ارائه دهند. نئولیبرال ها، با نقد نظام برنامه ریزی و دخالت دولت در اقتصاد، عنوان