رویه برای برخی رسانه ها تبدیل به عادت شده که از مسائل عمومی ملت ایران و امت اسلامی، محملی برای استفاده های داخلی بیابند. اهانتی در خارج از کشور رخ داد ولی در داخل قربانی گرفت. گویی اگر دست برخی رسانه ها و جریان ها به شارلی ابدو نمی رسد، مکافات اهانت آنان را از دیگران طلب می کنند: گنه کرد در پاریس آهنگری؛ به تهران زدند گردن مسگری. اولین قربانی، روزنامه اصلاح طلبی بود که تیتر من شارلی هستم
فرا بگیرید. بنابر این 5 سال است این هدف را دنبال می کنم و در این مدت در تهران که یازدهمین دوره مسترکلاس ها برگزار می شود بیش از 300 نفر را آموزش داده و در هر دوره گروه های مختلف حضور دارند که سولیستی و گروهی با آنها کار می کنم. خوشبختانه در این چند سال پیشرفت عالی و شگفت انگیز بوده به شیوه ای که قطعات را به زبان های مختلف فرا می گیرند چیزی که تاکنون خیلی کم بوده و افراد با تلفظ کلمات
با قدرت خریدهای متفاوت در این بازارچه حضور می یابند و به خرید اجناس می پردازند؛ اجناسی که شاید از لحاظ کیفیت، در سطح بالایی قرار نداشته باشند، اما به طور قطع قیمت مناسبی دارند که مورد پسند عامه مردم است. خرید مردم هم از این دست فروشان به اصطلاح دوره گرد، از بساط های پهن شده بر روی زمین شروع می شود و فروشندگان هم طیفی از تابعیت ایرانی و افغان و در مواردی پاکستانی دارند که اجناس سنتی می
خانه
