همین یک فاضل نظری را دوست داریم و نسخه دیگری از او نمی خواهیم. ما نسخه ی بدیع سجاد سامانی را می خواهیم. غزل صفحه 83 ”ایما“ را با این غزل فاضل نظری مقایسه کنید: به خداحافظی تلخ تو سوگند، نشد. مثلا بیت پایانی غزل فاضل این است: خواستند از تو بگویند شبی شاعرها/ عاقبت با قلم شرم نوشتند: نشد و بیت پایانی شعر سجاد سامانی: شاعر شدم که با قلم ساحرانه ام/