فراوانش عموم بریّت را حاصل، و رحمت بی پایانش جمیع ممکنات را شامل است. خدایی که عالم نشان اوست و بی نشان است. همه جا هست ولی بی مکان است. بر همه عیان است و از همه نهان. پروردگاری که از طرفۀ خاک لطیفۀ پاک آفرید و او را علت ایجاد افلاک گردانید. پروردگاری که وجود نامحدودش را نتوان به عبارات محدود و کلمات معدود شرح و بیان نمود. و گنج شایانی که توصیفش با قلم و بیان، خارج از حیّز امکان است. و درود
خانه
