می گوییم که برای ما بداء حاصل شد؛ زیرا از باطن قضایا خبر نداشتیم و الا از همان اول چنین تصمیمی نمی گرفتیم. چنین معنایی هیچ گاه درباره خداوند متعال مصداق پیدا نمی کند، چون نمی توانیم بگوییم، نعوذبالله، خدا نمی دانست کار ضرر دارد و بعداً فهمید، و تصمیمش عوض شد. بدائی که در مورد خداوند متعال استفاده می شود همان اظهار پس از خفا ست که با مثالی آن را برای شما توضیح می دهم. یکی از انبیای قوم
زمان خاص دلالت دارند؛ مانند: سورة انزلناها و فرضناها و انزلنا فیها آیات بیّنات لعلّکم تذکّرون؛ (1) سوره ای که فرو فرستادیم و [تبلیغ و عمل به] آن را حتمی دانستیم و در آن نشانه های روشنی فرو فرستادیم؛ باشد که شما پند گیرید. ویقول الّذین آمنوا لولا نزّلت سورة فاذا اُنزلت سورة محکمة وذُکر فیها القتال رأیت الّذین فی قلوبهم مرض ینظرون الیک نظر المغشیّ علیه من الموت فأولی
چیزی که از سوی خداوندگارتان به سوی شما فرود آمده، پیروی کنید، به پیروی از بهترین آن چه از طرف خدا بر شما نازل شده، فرمان می دهد؛ چنان که در آیه 145 سوره اعراف، خطاب به حضرت موسی (علیه السلام) می فرماید: وأمر قومک یأخذوا باحسنها؛ و به قومت دستور ده که نیکوترین آن ها[لوحه های وحیانی] را بگیرند [برگزینند و عمل کنند]؛ در صورتی که أخذ به همه تورات بر بنی اسرائیل لازم بوده است. شاید منظور از (احسنه
به یک سوره و ده سوره، دیدگاه مشهور بین مفسّران و دانشمندان علوم قرآن آن است که سوره یونس که مشتمل بر آیات تحدّی به یک سوره است، قبل از سوره هود که آیات تحدّی به ده سوره را دربردارد، نازل شده (1) و به این دلیل، پیش فرض یاد شده مورد تردید قرار گرفته و پاسخ یاد شده را دچار تزلزل ساخته است؛ زیرا در این صورت معنا ندارد، پس از آن که مردم از آوردن یک سوره همانند قرآن ناتوان ماندند، از ایشان خواسته شود، ده
دارند. حضرت سلیمان که آن ها را به امر خدا مسخّر کرده بود برای او کار می کردند؛ کاخ ها، تمثال ها و کاسه های بزرگ می ساختند: وَ مِنَ الْجِنِّ مَنْ یَعْمَلُ بَیْنَ یَدَیْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِ ... یَعْمَلُونَ لَهُ ما یَشاءُ مِنْ مَحارِیبَ وَ تَماثِیلَ وَ جِفانٍ کَالْجَوابِ وَ قُدُورٍ راسِیاتٍ اعْمَلُوا آلَ داوُدَ شُکْراً (سباء: 12- 13) در سورۀ نمل آیۀ 17 تا 39 لشگر کشی حضرت سلیمان به مملکت سباء نقل شده و
در بیابان گذاشت و حضرت هاجر به ابراهیم می فرماید: ما در این بیابان بی آب و علف چه کنیم؟ حضرت ابراهیم می فرمایند: شما را به خدا می سپارم. بالاخره خدا او را رئیس قوم می کند و بعد از بیست سال به بالا حضرت ابراهیم می آید و خطاب می شود خانۀ خدا را خراب کند و دوباره بسازد. بنّا حضرت ابراهیم و عمله حضرت اسماعیل و با هم خانه را می سازند. وقتی خانه ساخته شد خطاب می شود باید حج به جا بیاورید. حج
. به دستور پدرم گوسفندی به عنوان نذر حضرت زهرا سلام الله علیها قربانی گردید و یکی دو ساعت از طلوع آفتاب روز هفدهم شعبان سال 1361 هجری قمری گذشته بود که روح پاکش به جوار حق شتافت . الا ان اولیاء الله لا یموتون بل ینقلبون من دارالی دار . ساعتی نگذشته بود که خبر رحلت آن عارف بزرگ و آن عالم ربانی به سراسر شهر فرا رسید و انبوه جمعیت برای ادای احترام و تودیع او و انجام مراسم مذهبی
خداوند، علما و دانشمندان یهود را که قبل از بعثت پیامبر(ص) مردم را به ایمان به وی دعوت می کردند و بشارت ظهورش را می دادند، ولی خود هنگام ظهور آن حضرت از ایمان آوردن خودداری کردند سرزنش می کند و می فرماید: أَ تَأْمُرُونَ النَّاس بِالْبرِّ وَ تَنسوْنَ أَنفُسکُمْ وَ أَنتُمْ تَتْلُونَ الْکِتَب أَ فَلا تَعْقِلُونَ ؛ (12) آیا مردم را به نیکی دعوت می کنید، امّا خودتان را فراموش می نمایید؟ با اینکه شما خودتان
خانه
