با اشک شوق پرت شدم به دهه شصت. سال های لیگ قدس. تیم مازندران همیشه جزو سه تیم اول لیگ بود و استادیوم پشت دبیرستان طالقانی ساری همیشه مملو از جمعیت.بازی های تابستان ساعت حدود شش شروع می شد و ما از حوالی ظهر در استادیوم بودیم. شش ساعت در روی سکوهای سیمانی بی سایه بان در گرما و شرجی تابستان مازندران. قبل از ما ضلع شمال غربی ورزشگاه که پر شده بود. برای کارخانه ای که بر اثر سوء مدیریت در حوزه نساجی کشور و به خصوص نساجی درمازندران رو به سقوط بود، معلوم بود که چراغ تیم فوتبالش رو به افول می رود و رفت ... ... ادامه خبر
خانه
