وقتی دود گلوی تو را خفه می کرد..

حشمت اله آزادبخت / سیمره: سال هاست فریاد می زنم ریشه هایت را و تنه ی ستبرت را که هربار با گذر تیغه ی وحشی گاوآهنی کنده می شود تا تو غریب و بی کس میان سایه ات دراز بکشی. سایه ای که سال هاست جای آرام خستگی رهگذران است و شاخه های صبورت که [...] ... ادامه خبر

جستجوگر خبر فارسی، بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویری است (قانون تجارت الکترونیک). برای مشاهده متن خبری که جستجو کرده‌اید، "ادامه خبر" را زده، وارد سایت منتشر کننده شوید (بیشتر بدانید ...)