دارای قطر حدود 8 کیلومتر و دیگری حدود 5 کیلومتر است. بنابراین به گفته اعضای گروه نیوهورایزنز، این قمر ممکن است حاصل ادغام دو جرم دیگر در گذشته دور باشد. پلوتو دارای پنج قمر به نام های شارون، نیکس، هایدرا، کربروس و استیکس است. شارون در سال 1978 کشف شد. محققان به کمک تلسکوپ فضایی هابل ناسا ابتدا در سال 2005 نیکس و هایدرا و در سال 2011 کربروس و در سال 2012 استیکس را کشف کردند. همه
کهکشان های عالم، NGC 262 باشد. این کهکشان در فاصله ی 200 میلیون سال نوری از ما قرار گرفته و قطرش به حدود 2/6 میلیون سال نوری می رسد. در ضمن احتمالا 15 تریلیون ستاره دارد. ترجیح می دهم دیگر آن را در مقیاس خودمان کوچک نکنم. مرزهای جهانی که تا به حال دیده ایم دانشمندان تخمین می زنند که در عالم حدود 200 میلیارد کهکشان بزرگ و کوچک وجود داشته باشد. راه شیری فقط یکی از کهکشان های
، نیکس و هیدرا، دو قمر بزرگ بعدی در حدود 40 کیلومتر و استوکس در حدود 10-11 کیلومتر برخوردارند. به گفته ناسا، دانشمندان پیش از این به دلیل تاثیر گرانشی اندازه گیری شده توسط تلسکوپ هابل بر این تصور بودند که سربروس بزرگتر از اندازه مشاهده شده کنونی است. دلیل ناهنجار بودن وزن در برابر اندازه این قمر هنوز ناشناخته باقی مانده اما دانشمندان تصور می کنند که شکل دو لوبی آن ممکن است در نتیجه نزدیک
خانه
