گذاشتن به سطح این سیاره برداشته اند و آنها که قرار است با گذشتن از جان خود این ایده را عملیاتی سازند در نظر داریم نگاهی داشته باشید به برخی از شبیه سازها و ماکت هایی که فضانوردان واقعی برای کسب آمادگی سفر به فضا مورد استفاده قرار داده اند. Vomit Comet فضانوردان در راستای کسب آمادگی برای پروژه عطارد یا Mercury و انجام پروازهای انسانی به فضا که قرار بود در سال های 1961 و 1963
افزایش فشار دچار حادثه شوند. سه فضانورد، فضاپیمای سایوز 11 روسیه که حدود 40 سال پیش به فضا پرتاب شدند، به دلیل استفاده نکردن از لباس های فشار، هنگام بازگشت از فضا خفه شدند! لباس های راهپیمایی گاهی اوقات در یک ماموریت فضایی لازم است فضانوردان برای تعمیر سفینه خود و یا نصب تجهیزات جدیدی برای ایستگاه فضایی شان از سفینه خود خارج شوند و در فضای آزاد کیهانی قرار بگیرند؛ به این عملیات
بین المللی از سال 1998 میلادی در مدار نزدیک زمین آغاز شد. ماژول های روسی با موشک هایی به مدار رسیدند و اجزا و قطعات آمریکایی هم با شاتل فضایی به این ایستگاه آورده شدند. اما در سال 2000، اولین گروه از نمایندگان بشر با فضاپیمای سایوز برای زندگی به این ایستگاه پا گذاشتند. از آن زمان، این ایستگاه که به اندازه ی یک زمین فوتبال است و فضای داخلی آن هم مثل یک آپارتمان متوسط است، حکم خانه ی انسان در فضا و
معروف ماشین زمان ، او برای ساخت چنین ماشینی مصمم تر شد. بوید مالت بعدها تحصیلات خود را در رشته ی فیزیک ادامه داد و اکنون مدت هاست استاد دانشگاه کانکتیکات در ایالات متحده است. او در این سال ها مطالعات خود درباره سفر در زمان را به صورت پنهانی ادامه داد، زیرا فکر می کرد آشکار کردن ساخت آن می تواند به وجهه ی علمی او آسیب بزند. البته این پنهانکاری سبب شد نتواند از افراد دیگری که شاید می توانستند در این
خانه
