تلسکوپ فضایی هابل یک سیاره فراخورشیدی (سیاره ای در خارج از منظومه شمسی) را در فاصله ی 41 سال نوری مطالعه کرد. تصور می شود که جو اصلی و اولیه ی این سیاره به دلیل تابش شدید ستاره اش از دست رفته باشد، اما نکته جالب در این سیاره این است که احتمالا یک فعالیت آتشفشانی موجب شده مجددا جو جدید بدست بیاورد. این سیاره هر 1.6 روز به دور ستاره ی خود می چرخد، به این معنی که اخترشناسان به بستر
دارد یا خیر یا اینکه آیا این سیاره قابل سکونت بوده یا برای حیات مناسب است، به مطالعات بیشتری در آینده نیاز است. این سیاره آنقدر داغ نیست که بتواند به یک سیاره گدازه (سیاره ای که در آن جو از بین رفته و سنگ های مذاب در قسمت های بسیاری از سطح آن جریان دارد) تبدیل شود اما انتظار می رود که گدازه روان هنوز داشته باشد. این موضوع ستاره شناسان را بر آن داشت تا احتمال وجود جو را در این
چندین موسسه، ناسا و آزمایشگاه پیشرانه جت از داده های موجود برای محاسبه از دست دادن آب مریخ استفاده کردند. آنچه دریافتند این بود که این تصور که آب مریخ به راحتی از بین رفته است، با داده های جمع آوری شده مطابقت ندارد و باید علت دیگری در مورد این که چرا سطح مریخ مانند گذشته با آب پوشیده نشده است، وجود داشته باشد. دکتر اوا شلر، محقق اصلی این تحقیق اظهار کرد: فرار جو به طور کامل داده هایی
دانشمندان یک سیاره فراخورشیدی کشف کرده اند که احتمال می دهند جو خود را از دست داده و سپس در آن جو ثانویه شکل گرفته است. بررسی ها بر روی رصدهای سال 2017 تلسکوپ فضایی هابل از سیاره فراخورشیدی GJ 1132 b نشان می دهد این سیاره پس از اینکه اتمسفرش را از دست داد، به کمک فعالیت های آتشفشانی به اتمسفر دوم دست پیدا کرده است. به طور خاص دانشمندان به دنیایی از مواد مذاب اشاره دارند که در پوسته ای نازک قرار
خانه
