آنها را روی یک چارچوب زیست تخریب پذیر پرورش دادند. این روش پیشگامانه پیشتر در انسان استفاده شده است تا عملکرد اندام های لوله ای مانند مجرای ادرار و اندام های توخالی ویژه از جمله مثانه را بازگرداند. پژوهشگران موسسه ویک فارست با کاشت چارچوب های مهندسی شده زیستی در 14 خرگوش، نشان دادند که رحم مصنوعی می تواند ساختارهای مورد نیاز را برای حمایت از تولید مثل طبیعی ایجاد کند. شش ماه پس از کاشت