به گزارش ایسنا، شاید امروز تعجب آور باشد اما پیش از دهه 1990، دانشمندان نمی توانستند مطمئن باشند که ستارگان فراتر از خورشید نیز سیاره هایی دارند که به دور آنها می چرخند. از زمان کشف اولین سیاره فراخورشیدی در حدود 30 سال پیش، بیش از 6000 مورد از این جهان های دور آشکار شده و هزاران مورد دیگر کشف شده اما هنوز تایید نشده است. به نقل از اسپیس، کاتالوگ سیارات فراخورشیدی در حال رشد، تعداد
تحقیقات جدید نشان می دهد احتمال وجود قمر مشابه آیو اطراف سیاره فراخورشیدی WASP-49b به شدت افزایش یافته است. ماموریت های ویجر، به سوی لایه های بیرونی منظومه شمسی برای مطالعه سیاره های غول پیکر، تنوع و جذابیت قمرهای در حال گردش به دور این سیاره ها را نشان داد؛ در این راستا، ناسا در حال آماده سازی برای پرتاب یک فضاپیما به منظور بررسی این نوع قمرها است. در حالی که ناسا در حال آماده شدن
به گزارش جهان نیوز به نقل از روزنامه جوان، کشف ناشناخته های اورانوس و ماه هایش در دو سال گذشته یک پروژه هیجان انگیز برای سیاره شناسان بوده است. دانشمندان سیاره شناسی می دانند برخی از قمر های مشتری و زحل دارای اقیانوس های آب مایع زیرسطح خود هستند. با این حال این قمر ها در فاصله مناسب برای مایع نگه داشتن این منابع آب نیستند و در نتیجه امکان پرورش حیات در آن ها غیرممکن است. البته محققان
-49b مانند گازی که قمر Io برفراز مشتری تولید می کند، بسیار بالاتر از اتمسفر سیاره قرار دارد. علاوه بر آن سدیم محتوی ابر بسیار زیاد است و تغییرات ناگهانی در اندازه ابر نشان می دهد یک جسم دیگر دور سیاره مدار می زند. سیاره WASP-49b و ستاره آن از هیدروژن و هلیوم تشکیل شده اند و فقط ردی از سدیم در آنها وجود دارد. اما به نظر می رسد ابر دور سیاره از یک منبع دیگر تامین می شود که حدود 100 هزار کیلوگرم سدیم
نمی تواند مشتری یا زحل را ببیند. در عوض وجود آن را به صورت غیر مستقیم تأیید می کند که شامل اندازه گیری تپش های تقریباً نامحسوس در روشنایی یک ستاره است که می تواند یک سیاره در حال گذر را نشان دهد. ستاره شناسان تغییرات نور ستارگان که به عنوان منحنی های نور شناخته می شوند را بررسی می کنند تا سیاره های بالقوه را شناسایی کنند. در ادامه تلسکوپ های زمینی، برای اثبات وجود آنها، چگونگی تکان خوردن
خانه
