متن فیلم که از ترانه های قدیمی ایتالیایی سرچشمه می گیرد، در برخی صحنه ها وظیفه دراماتیزه کردن حوادث را عهده دار است. از همان سکانس نخستین فیلم، مارلون براندو در این نقش، قدرتمند، تاثیر گذار و پرتوان ظاهر می شود. قاب بندی ها و زاویه های باشکوه، جای جای این اثر را پر کرده است. زاویه های دید و پردازش چارچوب دید، نه تنها شما را در جریان فیلم، در یک روند دلنشین به پیش می برد که در بسیاری از موارد
کارنامه ی سینمایی مارلون براندو جوایز معتبری مانند بهترین بازیگر مرد جشنواره ی کن در سال 1952 (زنده باد زاپاتا)، بهترین بازیگر جوایز بافتا انگلیس در سال 1953 (زنده باد زاپاتا)، جایزه ی اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد در سال 1954 (در بارانداز)، بهترین بازیگر جوایز بافتا در سال 1954 (جولیوس سزار)، بهترین بازیگر جوایز بافتا در سال 1955 (در بارانداز)، جایزه ی گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد در سال 1954 (در بارانداز)، جایزه ی گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد در سال 1972 (پدرخوانده) و جایزه ی اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد در سال 1972 (پدرخوانده) اشاره کرد. ...
سمپاتیک با هنرپیشه ها شهره بود در 1907 در وین به دنیا آمد. او در 1929 راهی آمریکا شد و به تدریج خودش را تا کارگردان B-Movie های کم هزینه بالا کشید. او در 1949 فیلم استودیویی فوق العاده ی عملِ خشونت آمیز را ساخت که در آن رابرت رایان در نقش یک معلول دوران جنگ به وطن بازمی گشت تا از افسر مافوق خیانت پیشه اش انتقام بگیرد. زینه مان در طول ساخت مردان همکاری بسیار نزدیکی با براندو داشت و همیشه متاسف بود که چرا
داخل آن. کازان بعدها نوشت: "او آن قدر مشتاق و متقاعد کننده بود که ابتدا متوجه نشدم. آرام مرا به سوی ماشین ام برگرداند. در را برایم باز کرد و کمک کرد تا سوار شوم". کازان که در ماشین اش قرار گرفت، براندو گفت نمی تواند این نقش را بازی کند. کازان هم رفت و همان طور که همه می دانیم، این دو بعد از آن روز هیچگاه همدیگر را ندیدند. نقش به کرک داگلاس رسید و کازان گفت: "من او را فوق العاده با هوش و
نام هوس / الیا کازان / 1951 سال 1947 وقتی الیا کازان و تنسی ویلیامز تصمیم گرفتند اولین اجرای نمایشنامۀ اتوبوسی به نام هوس را روی صحنه ببرند، هر دو در یک چیز با هم اتفاق نظر داشتند و آن واگذاری نقش استنلی کووالسکی به مارلون براندو بود. آن 855 شبی که نمایش ویلیامز در برادوی روی صحنه رفت، در واقع مقدمه ای درخشان بود برای ظهور تأثیرگذار ترین بازیگر تاریخ سینما. سال 1951 براندو دوباره نقش استنلی
خانه
