حاکم در جمهوری اسلامی ایران که برای اعمال وظایف و اختیارات خود از ساختار خاصی برخوردار بوده و مسئولیت های مختلفی را نیز بر عهده دارد. دستگاه متولی امر و موظف و مأمور به گسترش عدالت و مراقب حقوق ملت به صورت تخصصی و نظام مند است. این قوه در کشور جمهوری اسلامی ایران یکی از نهادهای حکومتی است که در عرض دو قوه مجریه و مقننه و مستقل از آن ها است. هدف از این نهاد تضمین حقوق فردی و اجتماعی، تحقق صلح، عدالت
تفاوت معناداری داشته باشد. نمی توان به یک کارشناس که نبض اصلی دستگاه دولتی در اختیار اوست، دو میلیون حقوق بدهیم اما مدیر بالادست او بیست برابر او در ماه حقوق بگیرد فارغ از امکانات جنبی که در اختیار مدیر است. من کاری به مسائل اخلاقی و خصلت های افراد ندارم، قانون باید فاصله کف و سقف را مشخص کند بنابراین باید این بازنگری حقوقی وجود داشته باشد البته به گونه ای صورت بگیرد که ما در حوزه دولت دچار خلأ
شریفه یکی دیگر از آیاتی است که اثبات کننده مبداء هستی به صورت مستقیم و مستقل می باشد، چراکه این آیات با طرح پرسش های گوناگون از جریان آفرینش، مبنی بر اینکه آفرینش انسان و جهان نمی تواند بدون علّت باشد و از سویی دیگر، انسان یا هر علّت مادّی توانایی خلقت خود را ندارد، پس باید آفریدگاری و مبدائی وجود داشته باشد و این همان اثبات مبداء هستی است. می توان استدلال این آیه را به شکل منطقی چنین صورت بندی کرد
های عمرانی اختصاص داده شد! به راستی با وضعیت تحریمی کشور باید توضیح دهید از چه روی مخارج جاری دولت یازدهم نسبت به مخارج دولتهای نهم و دهم 139 درصد رشد داشته است؟! آیا این شکاف فاحش جزو آثار مدل توسعه گرا در ادارۀ کشور نیست؟! در این صورت ما دعاگو خواهیم بود. اگر اصلاح طلبی و اصولگرایی و اعتدال گرایی بخواهد از آرمان اعلامی خویش فاصله بگیرد ما بر مبنای فطرت حق مدار خود هیچ یک از آنها
ناآگاهانه و فقط به خاطر اینکه شغلی داشته باشد وارد سپاه شده باشد. می دانستیم خطر هر لحظه امکان دارد. جنگ ما با عراق به ظاهر تمام شده بود اما حضور آمریکا در منطقه همیشه احساس می شد. کسی که عاشق اسلام و نظام و رهبرش باشد و بخواهد امام زمانش را یاری کند این خطرات را می پذیرد. با علم به همه این خطرات حسین وارد سپاه شد و ما هم مشوقش بودیم. حسین تکاور بود و ماموریت های خطرناک زیادی می رفت، کردستان، زاهدان
مجریانش موسیقی ایرانی را به صورت عمیق نمی شناختند. اما موسیقی ایرانی مخصوصِ طبقه الیت، ساختار پیچیده تری داشت و نوازنده آن باید همه نکات موسیقی را فرامی گرفت تا بداند چه کار باید بکند؛ و حداقل سی چهل سال درس آموخته بود و شناسنامه و تداوم مربوط به آن طبقه خاص محسوب می شد. در نتیجه موسیقی ریشه دار و هنری در بین عوام رایج نبود و شیوه آموزشی آن نیز خصوصی بود. هر استاد تنها چند شاگرد تربیت می
خانه
