ذاتی که در همه چیز وجود دارد. این گوهر به هر ماده ای (جماد، نبات و حیوان) هستی بخشیده و هیچ چیز در جهان وجود ندارد که فروهر نداشته باشد. این نام از آنجا می آید که آریایی های باستان برخلاف سایر اقوام آن روزگار، انسان را ورای کالبد خاکی، دارای روحی آسمانی می دانستند. روحی که پس از مرگ از بدن خاکی جدا شده و در جایی دیگر به زندگی ادامه می دهد. کپی لینک فروهر در آیین
خانه
