ای شالیکار گیلانی بر دستانت پینه بسته ات بوسه می زنم، تو که با مهرخود، برنج را در دامان پرمهرت پرورش می دهی و این یکی از نشانه هایی است که دیار من گیلان را به سرزمین سبز معروف کرده است. یکی از همین روزهای بهاری که مسافر جاده های دیارم بودم و همزمان نوای خوش گل پامچال، گل پامچال، بیرون بیا- فصل بهاره، عزیز موقع کاره، شکوفاهان، غنچه وا کنید، غنچه وا کنید- بلبل سر داره؛ بلبل سر داره- بیا دل بیقراره، بیا فصل بهاره و .. ... ... ادامه خبر
خانه
