روستا از رسانه، گفتمان با قدرت و بر قدرت، مسابقات زنده، پخش زندهٔ مسابقات فوتبال، صداوسیمای انقلابی و کپرهای جنوب، سهم روستا از رسانه، توسعهٔ منطقه ای، دوره های پرورشی جهادی، منسجم کردن عدالت خواهان علیه فساد، بررسی عملکرد نمایندگان مجلس، شفافیت مالی در انتخابات، غفلت مجلس از قوهٔ قضائیه، کمیسیون اصل 90 کمیسیونی برای تضمین سلامت سیستمی کشور، خلأهای قانون گذاری و ناکارآمدی های قوهٔ مقننه، مصونیت
: روند توسعه سیاسی عراق موضوعی است که به هیچ وجه برای مدعیان دموکراسی خوشایند نبود،آنها تا زمانی مردم سالاری را می پسندند که منافع استعمارگران مورد تهدید واقع نشود. وی در اشاره به دوران نخست وزیری نوری مالی و قدرت گیری شیعیان در عراق گفت: عربستان ، ترکیه ، آمریکا و اسرائیل به هیچ وجه از وضعیت رو به رشد عراق راضی نبودند و به همین جهت با توسل به عناصر بعثی و هجمه رسانه ای نارضایتی اهل
سیاستمداران بازی می کرد همان حقوق تامین اجتماعی بود. نرده های حقوق تامین اجتماعی نمی گذاشتند که سیاستگذران رفاهی در مسیر راه پله ها منحرف شوند یا از آنطرف پله ها بیفتند. چسب زخم رفاه بر دمل سرمایه داری بنابراین حقوق تامین اجتماعی یکی از ابزارهای تحقق عدالت توزیعی با هدف تقسیم گردید. با پوشش دادن در ابتدا کارگران و در ادامه زنان و معلولین و بازنشتگان و مستمری بگیران و عائله مندان و از کار
شد؛ انحراف آنان از ابلاغ سیاست های سازندگی حضرت امام شروع شد. سیاست های سازندگیِ ابلاغیه ی امام به گونه ای تدوین شده بود که کشور به سمت کاهش وابستگی به نفت حرکت کند و از طرف دیگر توسعه را به همراه عدالت و خصوصاً توجه به اقشار ضعیف جامعه دنبال کند. در واقع در سیاست های ابلاغی حضرت امام، دولت باید یک توسعه متوازنی را دنبال می کرد. سیاستی که حضرت امام حتی در دوران جنگ یعنی دولت قبل از آقای هاشمی به آن
. ایران به دنبال ثبات است، اما ثباتی که در راستای چشم انداز ایران در منطقه و در تضاد با دیدگاه آمریکا است. ما نباید اشتراکات موقت منافع از قبیل نیاز به همکاری در مبارزه با داعش را با اختلاف نظرهای تهران و واشنگتن درباره منطقه با هم تلفیق کنیم. چشم انداز ایران برای منطقه اینگونه است: عراق تحت رهبری شیعیان و در کنترل ایران، لبنانی که در آن حزب الله قدرتمندترین قدرتی است که همیشه به دنبال
کند و این راه ارتباطی دوجانبه است؛ از یک طرف، پاکستان می خواهد تجارتش را به آسیای مرکزی توسعه دهد و از آن طرف نیازهای برق و انرژی خود را از منطقه دریای خزر تأمین کند و تنها راه برای دستیابی به این اهداف، افغانستان است. سوم اینکه دولتی دست نشانده در افغانستان وجود داشته باشد که همواره طرفدار پاکستان باشد. بنابراین، پاکستان می خواهد در افغانستان نفوذ داشته باشد و این به دلیل منافع استراتژیکی است که
خانه
