نفس، ضعیف گشت بر گِرد حقگردد. (33) از اینجاست که بزرگان، از بلاها و مصایب که دارای نشانی از غضبِ الهیمی باشند، با تبسم و خرسندی استقبال می کردند. در بلا هم می چشم لذات او مات اویم ماتِ اویم ماتِ او ای بدی که توکنی در خشم و جنگ با طَرَب تر از سِماع و بانگ چنگ ای جفای تو ز دولت خوب تر و انتقام تو ز جان محبوب تر عاشقم بر قهر و بر لطفش به جِدّ ای
خانه
