ظهور ربوبیتش می نویسد: چون که ظهور سر ظهور الله نه ظهور به شأن نبوت و ولایت، بل به ظهور ربوبیت از این جهت بود که ظاهر شد به ظهور اننی انا الله لا اله الا انا در حین ظهور اول کسی که به من بیعت کرد، محمّد(ص) بود، چنانچه نص حدیث است، بعد امیرالمؤمنین(ع) بود و بعد ائمه سلام الله علیهم (شیرازی، بی تا: تفسیر نقطه باء زیر بسم الله). عباس افندی (دومین سرکرده بهائیت و معروف به عبدالبهاء) نیز در
برتری و مرتبه شفاعت و درجه بلند عطا کن و او را به مقام ستوده ای که پیشینیان و آیندگان بر ان رشک برند برانگیز.خدیا! تو فرموده ای: اگر ایشان آنگاه که برخود ستم کردند نزد تو می آمدند پس از خدا طلب آمرزش می کردند و پیامبر نیز برای ایشان درخواست آمرزش می نمود،به یقین خدا را توبه پذیر و مهربان می یافتند خدایا!من استغفارکنان و پشیمان از گناهانم نزد پیامبرت آمدم،پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و گناهانم
آب سیراب می کنیم و آن راه حب علی و آب گوارای ولایت آل محمد صلی الله علیه و آله است. (بحارالانوار: ج 25 ص 24/2) – علامه مجلسی می گوید: شروع خلقت عالم انوار و به طور کلی عالم هستی از خلقت نور و روح حضرت محمد است که خداوند آن را از نور وجود خود آفرید. سپس از نور وجود حضرت ختمی مرتبت، نور حضرت علی علیه السلام را آفرید و از آن دو نور طیّب، نور حضرت فاطمه علیهاالسلام را خلق کرد و
کنید. با وجود اینکه شما می توانید یک روز ایده آل را در ذهنتان مجسم کنید، ظاهراً چیزی شما را از داشتن چنین روزی محروم می کند. به جای ناراحت شدن به خاطر کارهایی که قادر به انجام دادنشان نیستید، به خاطر کارهایی که می توانید انجام دهید شکرگزار باشید. کنون که بر کف گل جام باده صاف است***به صد هزار زبان بلبلش در اوصاف است بخواه دفتر اشعار و راه صحرا گیر***چه وقت مدرسه و بحث کشف کشاف
/> لا إله إلا الله وحدّه لا شریک له و له الحمد و له الملک و هو علی کلّ شی ءٍ قدیر. أعوذ باللهِ من هَمَزاتِ الشیاطینِ و أعوذُ بِک ربّی مِن أن یحْضرونِ، إنَ اللهَ هوالسمیع العلیم: هیچ معبودی جز خداوند یکتای بی شریک وجود ندارد و ستایش و حکومت مخصوص اوست و او بر هر کاری تواناست. از وسوسه های شیاطین به خدا پناه می برم و به تو پناه می برم- ای پروردگارم- از این که نزد من حاضر شوند؛ همانا خداوند شنوا و
وارث: علامه آیةالله حاج سیّد محمّد حسین حسینی طهرانی در گفتار هشتم کتاب رساله مودت: تفسیر آیه قل لا اسئلکم علیه اجرا الا المودة فی القربی پس از بیان روایاتی از معصومین و مستنداتی از کتب اهل سنت در تفسیر آیه مبارکه مودت که مراد از قربی را آل محمد بر می شمرند، به تلاش معاندین برای پوشاندن فضائل اهل بیت علیهم السلام اشاره می کند و می نویسد: در بعض اوقات که طرف مقابل حاضر برای هیچ قِسم
مستقیماً از مشهد و مکتب و محضر پدر بزرگوارش استفاده می کرد و هر روز این دو شاگرد را به پیشگاه رسول گرامی می فرستاد یعنی حسن و حسین [علیهما السلام] سفیران فاطمه بوده اند. اینکه در آن قصه هست وجود مبارک امام حسن [علیه السلام] گزارش می داد بعد عرض کرد مادر امروز گویا یک بزرگواری مرا می بیند قَلّ بیانی و کلّ لسانی لعل سیداً یرعانی [7] این قضیه فی واقعه نبود که یک روز گزارش داده باشد، هر روز گزارش می دادند
خانه
