/> دنیایی که در معارف اسلامی به دنیای منفی و مذموم موسوم است، خود جهان مادی نیست بلکه دنیای خود انسان است. یعنی دلبستگی و محبت به دنیا مذموم است. دنیای بد به قلب و دل و توجه و رفتار انسان مربوط می شود. لذا داشتن دنیا و در دنیا بودن بد نیست بلکه وابستگی و تعلق خاطر به دنیا و مادیات بد است. امام صادق(ع) فرمود: راس کل خطیئهًْ حب الدنیا. سرچشمه تمام مفاسد و خطاها دوست داشتن دنیاست. (اصول کافی، ج4، ص2
الجوارح بالاعمال ؛ با قلب روان تر و سریع تر می توان به خدا رسید تا اعمال و جوارح. * من وَثِقَ بالله و توکل علی الله نجاه الله من کل سوءٍ و حُرِزَ من کل عدوّ ؛ هر که به خدا اعتماد داشته باشد و بر او توکل کند، خدا او را از هر بدی نجات می بخشد و از هر دشمنی حفظ می کند. * قال علیه السلام یوم العدل علی الظالم أشدّ من یوم الجور علی المظلوم ؛ روز عدالت (قیامت) سخت تر است برای ظالم از روزی
جذب می کنیم این است: یا من یعطی الکثیر بالقلیل ؛ یعنی خداوند به واسطه کار اندکی، پاداش بسیاری به انسان می دهد. خداوند متعال، کوشش و عمل انسان را از یکی از علل نزول رحمت و برکت الهی قرار داده است. او وعده داده است که پاداش او از عمل انسان بیشتر خواهد بود. حال آن که پاداش الهی با اعمال ما قابل قیاس نیستند. چون همه کارها و چیزهایی که در راه خدا هزینه می کنیم، بسیار اندک هستند. ولی پاداش الهی چند
جان برسد.[33] تعجیل در توبه؛ شاخصۀ بنیادین خدا محوری در بسیاری از روایات توبه آمده است که باید در توبه از گناه، تعجیل کرد و از تسویف یعنی به عقب انداختن آن پرهیز نمود؛ مبادا آثار گناه در دل بماند و با گذشت زمان تبدیل به یک خلق و خو شود؛ لذا در حدیثی از امام جواد(ع)می خوانیم:[34] تأخیر التوبة اغترار، و طول التسویف حیرهًْ ... و الاصرار علی الذنب امن لمکر الله؛تأخیر توبه موجب غرور و غفلت و
. امام رضا(ع) لباس آن کودک را کنار زده و به من فرمود: میان دو شانه اش را بنگر! چون به میان دو کتف او نگاه کردم، چشمم به یکی از شانه هایش به مهر امامت افتاد که در میان گوشت بدن قرار داشت. فرمود: آیا این مهر امامت را می بینی؟ شبیه همین در روی شانه پدرم نیز وجود داشت.(2) نوجوانی در قلّه رفیع دانش امام نهم(ع) در مقام رهبری امت اسلام، به عنوان الگوی دانشمندان جوان چنان در عرصه علم و دانش
شان از دنیا کوتاه شده و به دیدار حق شتافته اند؛ رحم الله من یقرا الفاتحه مع الصلوات... در سپیده صبح، از بلندگوی مسجد محل، بانگ خوش اذان سحری به گوش می رسد تا مردم را به سوی روشنایی هدایت کند. اکنون درخشنده ترین رویاهای شیرین بشری، به سراغ انسان می آید تا عاشقان را به سایه درخت ایمان فرا بخواند؛ در پای این درخت، چشمه ای جاریست که زمزمه آن ما را به خود دعوت می کند. ای خالق مهربان و ای
به گزارش پایگاه خبری ربیع ، یکی از ویژگی های ممتازی که خداوند آن را مخصوص اهل عترت(ع) قرار داده است، فصاحت کلام است. امام سجاد(ع) در خطبه تاریخی خود در کاخ یزید فرمود: ای مردم به ما شش چیز عنایت شد و با هفت ویژگی برتری داده شدیم؛ أَیُّهَا النّاسُ! اُعْطِینا سِتّاً وَفُضِّلْنا بِسَبْع که حضرت یکی از آن 6 چیز را فصاحت معرفی کردند. حال توجه به این فضایل و ویژگی خاصی که خداوند آنها را تنها به
اول یا وسط یا آخر آن باشد. البته همة این پاداشها برای کسانی است که اعتکاف جامع الشرایط داشته باشند؛ هم احکام آن را مراعات نماید و هم آداب باطنی و ظاهری آن و در واقع به اوج اعتکاف رسیده باشند. سید بن طاووس رحمه الله می گوید: بدان که اوج و کمال اعتکاف آن است که انسان عقل و دل و دیگر اعضای بدن خویش را تنها بر اعمال صالح وقف کند و آنها را بر درگاه خداوند و اراده مقدس او حبس نماید