برای عرض ارادت به مردان قهرمانی که پس از سال ها به آغوش وطن باز می گشتند، همه آمده بودند تا رشادت های مردانه این بزرگمردان انقلاب را گرامی بدارند، آمده بودند تا مقدم مردان خمینی را گرامی بدارند که اگرچه با دست بسته و آغشته به خاک ظلم صدام جنایتکار برگشته بودند اما نگذاشتند خمینی دستش در رویارویی با صدام و استکبار جهانی بسته شود. دست هایشان بسته ماند اما دست های بسته شان گره از ریسمان نامردمی