فرانس پرس در گزارشی نوشت: مهم ترین هدف ایران از مذاکرات کاهش فشار تحریم هاست اما یک دیپلمات ارشد غربی در این باره گفت: انتظارات یک طرف، با تمایلات طرف های دیگر موافق نیست. تهران خواستار لغو فوری همه تحریم های اتحادیه اروپا، سازمان ملل و آمریکا به محض امضای توافق است، اما کشورهای 5+1 همچنان بر این موضوع پافشاری می کنند که تحریم ها تنها به صورت تدریجی و زمانی لغو خواهد شد که ایران، ظرفیت های برنامه هسته ای مشکوک خود را کاهش دهد.
به گزارش پارس عبور از نقطه بی بازگشت به این معنی است که هواپیما دیگر امکان فرود در خشکی را به علت فاصله زیاد از دست داده و در صورت بروز مشکل، خلبان، آندره بورشبرگ، باید با چتر نجات در اقیانوس پایین بیاید. سولار ایمپالس در سایت خود اعلام کرد: "آندره بورشبرگ از نقطه بی بازگشت گذشته و حالا باید سفر پنج روز و پنج شبه خود را تا پایان ادامه دهد." تیم ایمپالس در باره پرواز فعلی تبلیغات
ظریف احساس بهتری دارد. برخی دیپلمات های امریکایی هم از برخی پیشرفت ها در مذاکرات از جمله در مورد بحث بازرسی ها و موضوع فردو خبر دادند ولی دیپلمات های ایرانی در وین، برای تزریق خوشبینی به مذاکرات محتاطند. به گزارش جوان ، با بازگشت وزیر امور خارجه ایران و هیئت همراه به وین، از دیروز صبح دور جدیدی از مذاکرات در وین شروع شد. ظریف حوالی صبح دیروز حدود چهار ساعت دو به دو با جان کری گفت وگو کرد. ظریف
مجبور به برگشتن شود.با این حال اگر خلبان موفق شود، این طولانی ترین پرواز تنها در تاریخ هوانوردی و بیشترین مسافت طی شده تا به امروز توسط یک هواپیمای خورشیدی خواهد بود. عبور از اقیانوس آرام هشتمین بخش سفر سولار ایمپالس به دور زمین خواهد بود.اما این سخت ترین بخش از آب در آمده و چندین هفته به تاخیر افتاده.آندره بورشبرگ خلبان و از سازندگان سولار ایمپالس ابتدا قرار بود این سفر را از نانجینگ چین
این هواپیما هم اکنون درحال پرواز بر فراز اقیانوس آرام است که به گفته کارشناسان در مسیری بدون بازگشت قرار گرفته است. این قسمت از پرواز هواپیمای خورشیدی Solar Impulse 2 به دور زمین خطرناک ترین بخش از این پروژه عنوان شده و از عبارت Earhart Leg برای توصیف آن استفاده شده زیرا خلبانی به نام امیلیا ارهارت در سال 1937 در همین مسیر ناپدید شد. آندره بورشبرگ خلبان هواپیمای خورشیدی
/> (تصویر دقیقۀ 21 و 2 ثانیه) یک گروهبان آمریکائی، "کارول پیکو" می گوید : "... در جنگ عراق من رانندۀ کامیون بودم، در اطراف باقیماندۀ تانک و کامیون های عراقی را می دیدم که زغال شده بودند، هنگامی عبور ما، از لاستیک چرخ ماشین ها هنوز دود بر می خاست. کاروان ما مجبور شد بین تمام ابزارهای نظامی که در حال سوختن بود، بیش از دو ساعت توقف کند. به همین علت از کامیون خارج شدم تا از صحنۀ دهشتناکی
خانه
