من کی روشی پور هستم!

این عرق سردی که نشسته روی پیشانی مان. این که شبیه گذشته، بعد از شکست تلویزیون را نبسته ایم و شق و رق برنگشته ایم سر زندگی مان. این ها هدایای کارلوس کی روش اند. تیمی که هر جایش را نگاه کنی پر است از کاغذ نامه های عاشقانه. نجیب است. حال و هوای خوبی دارد. بودنش را حس می کنیم توی وجودمان. پس لعنت به ما کی روشی پورها و کی روش زاده ها اگر لحظه ای مردد بمانیم میان خودمان. ... ادامه خبر

جستجوگر خبر فارسی، بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویری است (قانون تجارت الکترونیک). برای مشاهده متن خبری که جستجو کرده‌اید، "ادامه خبر" را زده، وارد سایت منتشر کننده شوید (بیشتر بدانید ...)