حضور اجتماعی خانم ها در جامعه و پررنگ شدن نقش آنها در زندگی شهری را یکی از مهم ترین عوامل این افزایش می دانم. البته فاصله عمیق شبکه های تلویزیونی وطنی با سلایق و خواسته های بخش گسترده ای از جامعه شهری هم بسیار مهم و تأثیر گذار است. درواقع، هرچه چراغ تلویزیون خاموش تر باشد، چراغ سینما روشن تر می شود. در کنار این عوامل، افزایش سالن های متناسب با شأن و شخصیت طبقه متوسط جامعه شهری که بیشترین مخاطب سینما
سی دی برخی از منبری هایمان را تهیه می کنیم؛ منبری هایی مثل استاد شیخ حسین انصاریان که واقعاً لحن، ادبیات، روضه خوانی و مناجات خوانی زیبا و باشکوهی دارند. حجت الاسلام مسعود عالی که به واقع شخص بسیار با تقوایی هستند. مطالب منظم و منسجم می گویند و حاشیه به مطالب نمی زنند. دکتر رفیعی و اخیراً هم حجت الاسلام حسینی قمی. اما برخی از منبری ها متأسفانه اصل را رها می کنند و به فرعیاتی همچون مطرح کردن حالات
که در صورت نشان دادن هیجان و تشویق بلند زنان، به آنها تذکر می داد. آرش خوش خو، روزنامه نگار هم در یادداشتی که در سایت فرهنگستان فوتبال منتشر شد، نوشت : در جلوی هر قسمت تماشاگران خانم و درست کنار نرده ها و پشت به میدان بازی، یک خانم با پوشش متفاوت ایستاده است و از روبه رو به آنها نگاه می کند، در راه پله میان سکوها هم دو خانم دیگر ایستاده اند و با وظیفه شناسی شگفت انگیزی چشم شان را روی تماشاگران
پشت سر هم نبود و با خودم تصور می کردم که قسمی از مجلس در حال تعمیرات است. در این هنگام آقای فلاح؛ آبدارچی مجلس از راه پله طبقه سه وارد اتاق بنده در طبقه 4 شد و گفت که حمله تروریستی شده، در اتاق را قفل و موبایلت را بی صدا کن و صدای تلفن ها را قطع کن. من هم همین کار را کردم. شهید فلاح بعد در راهروی طبقه 4 به بقیه بچه ها هم با فریاد گفت که حمله تروریستی شده، شوخی نگیرید و در اتاق هایتان بروید. شهید
خانه
