سلطان مورد علاقه و حاکم مسلط شعر سروده نشده باشد. در جامعه استبدادی دو روی سکه رایج است. یک طرف سکه دورویی، تملق و گزافه گویی است و طرف دیگر آن تفتین، دروغگویی، دو بهم زنی، سخن چینی و توطئه علیه یکدیگر است. در جامعه استبدادی همه مردم نقاب بر چهره دارند و کسی بی نقاب دیده نمی شود. در جامعه استبدادی مردمان مذبذب، دو دل، باری به هر جهت، بیکاره و بی عار هستند. نظام استبدادی
[ نیما حسنی نسب - روزنامه نگار و منتقد سینما ] مقدمه: در این نوشته، ترانه هایی را که شاعر برای فیلم های سینمایی سروده کنار گذاشتم؛ از جمله دو شاهکارش مرد تنها (رضا موتوری) و جمعه (خداحافظ رفیق). پرداختن به حضور او در سینمای ایران -در قامت بازیگر (خانه خراب) و فیلمساز ( شام آخر و پائیز؛ ایستگاه آخر ) و ترانه سُرا نوشتۀ مستقلی می خواهد که امیدوارم فرصت نوشتنش باشد؛ شاید به همین زودی ها و
مظلومیت شدت گرفته و در شعر نیز بروز داشته است. او اضافه کرد: ستایش حزب الله و سیدحسن نصرالله یکی دیگر از ابعاد شعر فلسطین در ایران است که اگر تمام سروده های این مورد جمع آوری شود با یک مجموعه قطور روبه رو خواهیم بود. بی تفاوتی و بی خیالی جهان و عیاشی سران عرب یکی دیگر از ابعاد شعر فلسطین در ایران است که آن را ما در اشعار شعرا می بینیم. همچنین سهم شاعران عصر انقلاب در حوزه شعر فلسطین چشم نواز