قانونی محدود بکنند مگر این که خدا اجازه داده باشد بدون اذن الهی لَا تَکُنْ عَبْدَ غَیْرِکَ َ وَ قَدْ جَعَلَکَ اللَّهُ حُرّاً [32] خدا همه را آزاد آفریده است، هیچ قانون گذاری حقّ محدود کردن آزادی بندگان خدا را ندارد؛ این حق برای امام است. لذا امام تشریعاً هم جعل تشریعی دارد و هم جعل تکوینی دارد. امام شناسی انسان شناسی است نکته ی بعدی این است که حضرت ابراهیم (علیه السّلام
، همین جور خواهد بود. این قدرتمندان بیکار که نمیمانند؛ ایجاد اشکال میکنند، ضربه میزنند، از همه ی ابزارهایشان استفاده میکنند. پس باید و لایخشون احدا الّا اللَّه وجود داشته باشد، والّا اگر از غیر خدا ترسی وجود داشت - به انواع و اقسامه. ترس هم یک جور نیست - راه دیگر منسد خواهد شد. یک وقت این است که انسان ترس از جانش دارد، یک وقت ترس بر مال دارد، یک وقت ترس بر آبرو دارد، یک وقت ترس از حرف و گفتِ این و آن
است، صلح دشمن را نمی پذیرد و قرآن های بلند را می زند و به کید و مکر دشمن اشاره می کند؟ می بینید که در همین مسئله با این همه تحقیق چقدر کوتاه بین، بی احاطه و بی اطلاع از حدود و موازین هستید. شما آیه قاتِلُوا الَّتی تَبًغی را کنار می گذارید و حد حَتّی تَفِیءَ اِلی اَمًرِ الله را فراموش می کنید در حالی که علی(ع) حتی آنجا که معاویه حکم قرآن و حکمیت مسلمانان را گردن می گذارد، او را نمی پذیرد .
السلام در هر آزمایشی که موفّق می شد، به مقامی می رسید: در مرحله نخستین، عبداللّه شد. سپس به مقام نبی اللهی رسید. و پس از آن رسول اللّه، خلیل اللّه و در نهایت به مقام امامت و رهبری مردم منصوب گردید. مراد از کلمات در آیه، امتحانات سنگین است که حضرت ابراهیم از همه ی آنها پیروز بیرون آمد. نه عمو، نه همسر و نه فرزند هیچکدام نتوانستند مانع او در راه انجام وظیفه شوند. با آنکه ابراهیم تحت سرپرستی
اسلام دربرخورد با گناهکاران آموزه هایی دارد که به پیروان خود دستور داده به هنگام مواجهه با گناه و گناهکار ، آنها را به کارگیرند . این آموزه ها در کتاب گناه شناسی حجت الاسلام محسن قرائتی بیان شده است .مطلب حاضردر بر گیرنده بخشی ازاین دستورات است که آن را به نقل از حوزه نیوز تقدیم خوانندگان عزیز می کنیم. در دیدگاه اسلام بر همه مردم واجب است هم در دل و هم با زبان و هم با قدرت در برابر
خانه
