به گزارش خبرگزاری تسنیم از خرم آباد ، حجت الاسلام والمسلمین قاسم متقی نیا در خطبه های این هفته نماز جمعه خرم آباد، اظهار داشت: امام علی (ع) در خطبه 83 نهج البلاغه می فرماید: بندگان خدا، شما را به پروا داشتن از خدا سفارش می کنم، خدایی که با هشدارهای مکرر، راه کفر را بر شما بست و با دلیل و برهان روشن، حجت را تمام کرد و شما را از شیطان پرهیز داد، همان شیطانی که گناهان را زینت می دهد . وی
را که برای تربیت انسان برانگیخته به تدریج ارسال فرموده است. هر یک از آنان با توجّه به توانایی ها و ویژگی های انسان های عصر خود و مقتضیات دیگر، حدّ معینی از شریعت را برای بشر آورده اند، هر پیام بر در ادامه ی دین پیام بر قبلی، پیام ها را کامل تر کرده است و در نهایت خاتم آنان وجود مقدّس حضرت رسول اکرمo نسخه ی کامل تربیت بشر را تحویل گرفته است؛ یعنی خداوند متعال که خالق انسان است به طور تدریجی جوامع
جلاله بعد از آن عمر با جمله صحابه رضوان الله علیهم اجمعین همه شادمان شدند، و گفتند که، نیکبخت زنی که این چنین خصمی حاصل کرد. روز دیگر جمله صحابه حاضر شدند و در مسجد رسول (صلعم) کبار صحابه نشستند رضوان الله علیهم اجمعین و ابوهریر[ه] را فرستادند تا وکیل آن دختر شود، و عمر خطبه بلیغ برخواند، و امیرالمؤمنین حسین ابن علی آنجا حاضر بود با همه برادران خود، و جامهاء شاهی در پوشیده بود، و کمر گوهر
رضا(ع) به ده سرخ رسید، در وقتی که به نزد مأمون ملعون می رفت6 گفت: یابن رسول الله! ظهر شده است نماز نمی کنید؟ پس فرود آمد و آب طلبید. گفتند: آب همراه نداریم. پس به دست مبارک خود زمین را کاوید، آن قدر آب جوشید که آن حضرت و هر که همراه آن حضرت بود وضو ساخت، و اثرش تا امروز باقی است. چون داخل سناباد شد پشت مبارک را گذاشت به کوهی که دیگ ها از آن می تراشند، و فرمود که خداوندا! نفع ببخش به این کوه و برکت
، پیامبر صلواتی را که شامل آل و خاندان آن حضرت نباشد نکوهش کرده و از آن به صلوات ابتر و ناقص یاد کرده است. به عنوان مثال، ابن حجر هیثمی که از بزرگان اهل سنت است، روایت کرده که پیغمبر فرمود: بر من درود ناتمام نفرستید. گفتند: درود ناتمام چیست؟ فرمود: اینکه بگویید اللهم صل علی محمد ناقص است پس بگویید اللهم صل علی محمد و آل محمد منبع : تفسیر، 7 نمونه، ج 17، ص 319 در تفسیر
قرب به خدا می شود. چنانچه در روایتی پیامبر صلی الله علیه وآله می فرمایند: أُن�'ظُرُوا مَن�' تُحادِثُونَ، فَإِن�'َهُ لَی�'سَ مِن�' أَحَد یَن�'زِلُ بِهِ ال�'مَو�'تُ إِلا�' مُث�'ِلَ لَهُ أَص�'حابُهُ إِلی الل�'هِ، فَإِن�' کانُوا خِیاراً فَخِیاراً وَإِن�' کانُوا شِراراً فَشِراراً... (اصول کافی، ج 4، ص 451) بنگرید با چه کسی هم سخن می شوید، زیرا هر کس که مرگش فرا رسد، در
خانه
