این توافق محرمانه را منتشر کند، اساسا دیگر مفاد محرمانه ای وجود نخواهد داشت چراکه گزارش آمانو درباره نتایج همین مفاد محرمانه است و آمانو در گزارش مزبور، به شرح این مفاد می پردازد! بنابراین دلیل محرمانه کردن این توافق چیست؟ مسؤولان دولتی، بویژه رئیس سازمان انرژی اتمی باید درباره این سوال شفاف سازی کنند! " توافق خسته ای! "، عنوان یادداشتی است از حسین قدیانی در وطن امروز: دولت اسبق و سابق و
تا پایان سال 1404 یعنی حدوداً 11 سال آینده، رقم گردشگران خارجی در ایران به 20 میلیون نفر برسد. حالا این سؤال مطرح است که با کاستی های موجود در زیرساخت های گردشگری ایران مشتمل بر هتل ها و مراکز اقامتی، فرودگاه ها و ناوگان حمل و نقل هوایی و نیروی انسانی متخصص و آموزش دیده، توانایی میزبانی از همین تعداد گردشگر ورودی وجود دارد؟ محدودیت های اقامتی در ایران به جایی رسیده است که حتی به گفته فعالان صنعت
لازم را برای تکمیل گزارش در اختیار آژانس بین المللی انرژی اتمی درباره ابعاد نظامی احتمالی (پی ام دی) برنامه اتمی این کشور قرار دهند. ارنست افزود: این توافق بدون ارائه این اطلاعات و دسترسی ها به کارشناسان هسته ای در آژانس بین المللی انرژی اتمی قابل اجرا نیست. جدای از آن، آژانس نهادی بین المللی است که مسؤولیتش اجرای چنین بازرسی هایی است؛ یک نهاد بی طرف که کارشناسان لازم برای اجرای این دست بازرسی ها
فشار تکیه خواهد داشت. آمریکا سعی خواهد کرد تصویری منفی از افزایش نفوذ منطقه ای ایران برای چین ترسیم کند و در عین حال همکاری شرکت های چینی با ایران در زمینه های ممنوعه را پرهزینه کند. متحدان خاورمیانه ای آمریکا، به خصوص آنها که قرار است بخشی از طرح یک کمربند، یک جاده باشند، نیز می توانند رویکرد چین را تغییر دهند. البته هر چقدر ساختار امنیتی و نظام همپیمانی آمریکا در خاورمیانه قوی تر باشد، احتمال
خانه
